تند خویی مرد را بیقدر در عالم کند
باده از جوشیدن بسیار، خود را کم کند
سر برون آورد عکس از روزن آیینه گفت:
فیض صحبت میتواند سنگ را آدم کند!
قامت از پیری نگردد اهل غیرت را دوتا
پشت مردان را، تواضع پیش دونان خم کند
بسکه ترسیده است چشمم، ز آشناییهای خلق
آشنایی زخم من مشکل که با مرهم کند
پاک بینی شیوه خود کن، که فیض چشم پاک
در سرای خسروان آیینه را محرم کند
نیست سست و سخت دنیا قابل شادی و غم
واعظ ما گریه بر خود، خنده بر عالم کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره تأثیرات تندخویی و ویژگیهای انسانی در زندگی است. تندخویی میتواند فرد را بیارزش کند و در مقابل، بادهای که نماد آرامش یا خوشی است، خود را در جوشیدن کم میکند. همچنین، ارتباط با دیگران و صحبتهای خوب میتواند حتی افراد سختنفس را تغییر دهد. در ادامه، تأکید بر این است که انسانهای با غیرت و شرافت هرگز در پیری دچار ضعف نمیشوند و تواضع از دیگران موجب تحقیر مردان واقعی میشود. شاعر از ترس و زخمهای ناشی از آشناییهای انسانی میگوید و به ضرورت پاکنگری و رویکرد مثبت در زندگی اشاره میکند. در نهایت، جهان را نه خوب و نه بد میداند و به نوعی به ناامیدی و دوری از شادی در زندگی میپردازد.
هوش مصنوعی: عصبانیت و تندخویی، باعث میشود انسان در نظر دیگران بیارزش شود. در contrast، مانند شراب که با جوشیدن زیاد خود را رقیق میکند و کممایه میشود.
هوش مصنوعی: عکس در آینه به دنیا نگاه کرد و گفت: صحبت و دوستی میتواند حتی سنگ را به انسان تبدیل کند!
هوش مصنوعی: افراد غیرتمند با وجود پیر شدن، حالت قامت و شجاعت خود را حفظ میکنند و همچنان سربلند هستند، در حالی که انسانهای حقیر و بیارزش به خاطر تواضع و فروتنی ممکن است خود را خم کنند و به خود تنزل دهند.
هوش مصنوعی: چشمم به قدری از ملاقاتها و آشناییهای مردم ترسیده که دیگر نمیتواند زخمهای مرا با هیچ دارویی درمان کند.
هوش مصنوعی: چشم پاک و بیآلایش خود را جزو رفتارهای خود قرار ده، زیرا که دیدن با چنین چشمی باعث میشود راز و زیباییهای درون پادشاهان در آینه نمایان شود و نهان بماند.
هوش مصنوعی: دنیا نه به اندازهای مستحکم است که بتواند ما را خوشحال کند و نه آنقدر ضعیف که ما را غمگین کند. واعظ ما بر خود میگرید و به دنیای اطرافش میخندد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند
لاجرم تعریف بیش از حد کسان را گم کند
وه چه شوق است اینکه میخواهم جهان بین مرا
توسنت با خاک ره یکسان بزیرسم کند
وقت نیک و بد چه باشد جام می در گردش آر
[...]
خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کند
زور این می را مگر بیهوشدارو کم کند
گرچه دارد حجت ناطق زعیسی در کنار
گفتگوی منکران خون در دل مریم کند
گر بود طوطی، که زنگ خاطر من می شود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.