ای ارض کربلا تو محل بلاستی!
موسوم از این سبب تو به کرب و بلا ستی
مدفون به تربت تو بود گوشوار عرش
برتر هزار بار، ز عرش علاستی
ای خاک از آنکه مدفن سبط پیمبری
هر درد را دوا و مرض را شفاستی
عنبر نی، تو بهتر ز عنبری
چون قتلگاه سبط رسول خداستی
ای ارض کربلا تو بهشتی ولی چرا؟
محنت فزا و، معدن حزن و بکاستی
شاهان کنند خاک تو را توتیای چشم
آری به چشم اهل نظر توتیاستی
شاه و گدا به سوی تو دارند التجا
ای خاک پاک، ملجا شاه و گداستی
« ترکی» نوشت نام تو چون ای زمین پاک!
غم بر غمش فزود، ز بس غم فزاستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این سوگسروده خطاب به سرزمین کربلاست و نام «کرب و بلا» را به مصیبت شهادت امام حسین پیوند میدهد. شاعر خاک کربلا را به سبب در بر داشتن پیکر نوادهٔ پیامبر برتر از عرش، شفابخش، خوشبوتر از عنبر، سرمهٔ چشم شاهان و پناه شاه و گدا میخواند. در عین حال آن را بهشتی میداند که سرچشمهٔ اندوه و گریه است، و در پایان میگوید که حتی نوشتن نام آن غم ترکی را افزون کرده است.
هوش مصنوعی: ای سرزمین کربلا، تو جایگاه بلا و مصیبت هستی و به همین سبب «کرب و بلا» (اندوه و بلا) نام گرفتهای.
هوش مصنوعی: در خاک تو گوشوارهٔ عرش، یعنی امام حسین، به خاک سپرده شده است؛ از این رو تو هزار بار از عرش برین برتری.
هوش مصنوعی: ای خاک، چون آرامگاه نوادهٔ پیامبر هستی، دوای هر درد و شفای هر بیماری هستی؛ اشاره به باور شفابخشی تربت امام حسین.
هوش مصنوعی: تو عنبر نیستی، بلکه از عنبر هم خوشبوتر و گرانبهاتری، زیرا قتلگاه نوادهٔ رسول خدا هستی.
هوش مصنوعی: ای سرزمین کربلا، تو مانند بهشتی؛ پس چرا رنجافزا و سرچشمهٔ اندوه و گریه هستی؟ پرسشی برای نشان دادن آمیختگی قداست و مصیبت در آن خاک.
هوش مصنوعی: پادشاهان خاک تو را سرمهٔ چشم خود میکنند؛ آری، در چشم اهل بصیرت تو سرمهٔ روشنیبخش هستی.
هوش مصنوعی: شاه و گدا هر دو به تو پناه میآورند؛ ای خاک پاک، تو پناهگاه شاه و گدا هستی.
هوش مصنوعی: ای زمین پاک، وقتی ترکی نام تو را نوشت، غمش بر غم افزوده شد، زیرا تو بسیار غمافزا هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای طبع تو سرشته ز رادی و راستی
دور از روان تو کژی و نارواستی
میرا خدای راست سوی راستان بود
زانست راست کار تو دائم که راستی
چیزی که خواست بر تو ندید است خصم تو
[...]
گر نه به گوهر از نسب مصطفاستی
چون مصطفا حلم و حیاش از کجاستی
او را به روز خشم و رضا چون نگه کنی
گویی درست و راست علی مرتضاستی
گر پادشاه ملک خرد نیستی دلش
[...]
ای آنک در دلی، چه عجب دلگشاستی!
یا در میان جانی، بس جانفزاستی
آمیزش و منزهیت، در خصومتند
که جان ماستی تو، عجب، یا تو ماستی
گر آنی و گر اینی، بس بحر لذتی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.