گنجور

شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹

 

آنها که ربودهٔ الستنداز عهد الست باز مستند
تا شربت بیخودی چشیدنداز بیم و امید، باز رستند
چالاک شدند، پس به یک گاماز جوی حدوث، باز جستند
اندر طلب مقام اصلیدل در ازل و ابد نبستند
خالی ز خود و به دوست باقیاین طرفه که نیستند و هستند
این طایفه‌اند، اهل توحیدباقی، همه خویشتن پرستند


متن کامل شعر را ببینید ...

شیخ بهایی