گنجور

مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۱۹

 

غلام پاسبانانم که یارم پاسبانستیبه چستی و به شبخیزی چو ماه و اخترانستی
غلام باغبانانم که یارم باغبانستیبه تری و به رعنایی چو شاخ ارغوانستی
نباشد عاشقی عیبی وگر عیب است تا باشدکه نفسم عیب دان آمد و یارم غیب دانستی
اگر عیب همه عالم تو را باشد چو عشق آمدبسوزد جمله عیبت را که او بس قهرمانستی
گذشتم […]


متن کامل شعر را ببینید ...

مولانا
 

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۲۵

 

اگر مانند رخسارت گلی در بوستانستیزمین را از کمالیت شرف بر آسمانستی
چو سرو بوستانستی وجود مجلس آرایتاگر در بوستان سروی سخنگوی و روانستی
نگارین روی و شیرین خوی و عنبربوی و سیمین تنچه خوش بودی در آغوشم اگر یارای آنستی
تو گویی در همه عمرم میسر گردد این دولتکه کام از عمر برگیرم و گر خود یک […]


متن کامل شعر را ببینید ...

سعدی
 

هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۵

 

دو چشمم خون فشان از دوری آن دلستانستیکه لعلش گوهرافشان، سنبلش عنبر فشانستی
چسان خورشید رویت را مه تابان توان گفتنکه از روی تو تا ماه از زمین تا آسمانستی
حرامم باد دلجویی پیکانش اگر نالمز زخم ناوکی کز شست آن ابرو کمانستی
غمش گفتم نهان در سینه دارم ساده‌لوحی بینکه این سر در جهان فاش است و […]


متن کامل شعر را ببینید ...

هاتف اصفهانی
 

همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۱

 

چو بالای تو گر سر وی میان بوستانستی
ازان سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
ز وصف یک سر هویت شدی عاجز بیان من
به جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی
همی خواهم که او با من کند یاری چو جان با تن
جهان ما را جنا نستیگر او ما را چنانستی
به روی عالم آرایش که گر خاک کف […]


متن کامل شعر را ببینید ...

همام تبریزی