نگه کرد طلخند از پشت پیل

زمین دید برسان دریای نیل

سواری فرستاد تا پشت پیل

بگردد بجوید همه میل میل

سپهبد فرود آمد از پشت پیل

پیاده همی‌رفت گریان دو میل

همی دیده‌بان بنگرید از دو میل

که بیند مگر تاج طلخند و پیل

ابر دست شاه از دو رویه دو پیل

ز پیلان شده گرد همرنگ نیل

سه خانه برفتی سرافراز پیل

بدیدی همه رزم گه از دو میل

همه کوس بر کوههٔ ژنده پیل

ببستند و شد روی گیتی چونیل

هم اندر زمان سوی او جبرئیل

پیام آورید از خدای جلیل

بگذرانیدی سپاه از رود هایی کز قیاس

ژرف دریا باشد اندر جنب آن هر یک قلیل

بس شگفتی نیست گر بر ژرف دریا بگذرد

لشکری کو را بود محمود دریا دل دلیل

باز گشتی شادمان و بر ستوران سپاه

[...]

کوس تو کرده ست بر هر دامن کوهی غریو

اسب تو کرده ست بر هر خامه ریگی صهیل

ای به سر برده خیره عمر طویل

همه بر قال قال و گفتن قیل

خبر آری که این روایت کرد

جعفر از سعد و سعد از اسمعیل

که پسر بود دو مر آدم را

[...]

سپردی به هنگام که مال میل

فکندی به کشتی و کوپال پیل

از آسیبش افتاده بر پیل پیل

سواران رمان گشته بر میل میل

اگر خود اگر گرز و خفتانش پیل

کشیدی، نبردی فزون از دو میل

پشیزه پشیزه تن از رنگ نیل

ازو هر پشیزی مِه از گوش پیل

همه ره ز بس بار آن کوه نیل

ز گردون همه بیش نالید پیل

همه لشکر و کوس و بالا و پیل

پذیره فرستاد بر چند میل

یکی تخت پیروزه همرنگ نیل

ز دو سوی ِ تخت ایستاده دو پیل

به نوک سنان برگرد زنده پیل

به تیغ آتش آرد ز دریای نیل

بجوشید هندو پس صفّ پیل

چو دریای قیر از پس کوه نیل