سپاه از دو رویه خودآگاه نه

کسی را سوی پهلوان راه نه

تو خواهی بسنده کن و خواه نه

سوی خواست او مر تو را راه نه

به گیتی ز رازش کس آگاه نه

ز رازش کس آگاه جز شاه نه

کس از لشکر چین بر آن راه نه

وز این راز ایشان کس آگاه نه

کتایون ز حال من آگاه نه

به دیدار رویش مرا راه نه

برج مه باشد ولیکن ماه نه

نقش بت باشد ولی آگاه نه

طفل را از حسن او آگاه نه

غیر شیر او را ازو دلخواه نه

ای نظرتان بر گهر بر شاه نه

قبله‌تان غولست و جادهٔ راه نه

کسی‌شان بجز سایه همراه نه

کسی‌شان ز حال دل آگاه نه

رخ برفروز و غاشیه بردوش ماه نه

خورشید را ز حسن چراغی براه نه

تا دجله‌ها روان شود از خون قدسیان

تیغ از اجل بگیر و بدست نگاه نه

ای غم چه می‌شود ز تو کم خون دل بریز

[...]

ورنه برخیز و قدم در راه نه

یک قدم اندر سفیر چاه نه

فعل را خواهی کنی و خواه نه

جز تو را در فعل و ترکش راه نه

شاه مردان شیر یزدان را شبی دیدم به خواب

گفتم ای از سر ذاتت هیچ کس آگاه نه

میرزا آقا به اولاد تو دارد نسبتی

گفت نه والله نه بالله نه تالله نه