پر از جنگ و پر خشم کینه‌وران

گرفتند زان پس عمود گران

گرفتند هر دو عمود گران

چو او خواست با زنگهٔ شاوران

ببارید تیر از کمان سران

به روی اندر آورده کرگ اسپران

چنین گفت گودرز با مهتران

که چون رزم ما گشت ز این سان گران

به گردش سواران جوشنوران

زمین شد بنفش از کران تا کران

ابا ده سوار آن گزیده سران

ز ترکان دلیران جنگاوران

پذیره شدندش سراسر سران

همه نامداران و جنگاوران

نهاد اندر او تختهای گران

چنانچون بود در خور مهتران

بخوردند سوگندهای گران

که تا زنده‌ایم از کران تا کران

بیاراست از هر سوی مهتران

برفتند با لشکری بی‌کران

بزرگان رزم آزموده سران

ز دشت سواران نیزه وران

ز لشکر گزینیم جنگاوران

سرافراز با گرزهای گران

همان تخت شاهی و تاج سران

کمرهای زرین و گرز گران

برفتند گردان نیزه‌وران

هم از قلب لشکر سپاهی گران

سر بی تنان و تن بی سران

چرنگیدن گُرزهای گران

سپه خواند از هر سوی بی‌کران

بزرگان گردنکش و مهتران

چو بیدار گشتند ز ایشان سران

کشیدیم شمشیر و گرز گران

خروشیدن پیل و بانگ سران

درخشیدن تیغ و گرز گران

شدند آن زمان شاه را چاکران

چو پیوسته شد نامهٔ مهتران

ابا هدیه و نامهٔ مهتران

شده یک به یک شاه را چاکران