گنجور

غزل شمارهٔ ۱۵۷ - ماه هنرپیشه

 
شهریار
شهریار » گزیدهٔ غزلیات
 

تا چند کنیم از تو قناعت به نگاهی

یک عمر قناعت نتوان کرد الهی

دیریست که چون هاله همه دور تو گردم

چون بازشوم از سرت ای مه به نگاهی

بر هر دری ای شمع چو پروانه زنم سر

در آرزوی آن که بیابم به تو راهی

نه روی سخن گفتن و نه پای گذشتن

سرگشته ام ای ماه هنرپیشه پناهی

در فکر کلاهند حریفان همه هشدار

هرگز به سر ماه نرفته است کلاهی

بگریز در آغوش من از خلق که گلها

از باد گریزند در آغوش گیاهی

در آرزوی جلوه مهتاب جمالش

یا رب گذراندیم چه شبهای سیاهی

یک عمر گنه کردم و شرمنده که در حشر

شایان گذشت تو مرا نیست گناهی



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

رحیم نوشته:

با سلام فقط میتونم بگم محشره.

👆☹

امین کیخا نوشته:

رحیم جان محشره و عالیه بس نیست بیا ارزیاب باشیم درود به تو .

👆☹

پویا نوشته:

با عرض سلام استاد تو این شعر گل کاشتن به مولا عاشق گل کاشتن استادم

👆☹

هادی نوشته:

خوبه فقط یکی دو بیتش کمه

👆☹

یاسمن ع نوشته:

کسی میتونه بیت اول رو تعبیر کنه برام؟

👆☹

.. نوشته:

به جای شکایت باید دید ایراد کار کجاست..

👆☹

گنجور رومیزی