بزن که سوز دل من به ساز میگویی
ز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
مگر چو باد وزیدی به زلف یار که باز
به گوش دل سخنی دلنواز میگویی
مگر حکایت پروانه میکنی با شمع
که شرح قصه به سوز و گداز میگویی
به یاد تیشه فرهاد و موکب شیرین
گهی ز شور و گه از شاهناز میگویی
کنون که راز دل ما ز پرده بیرون شد
بزن که در دل این پرده راز میگویی
به پای چشمه طبع من این بلند سرود
به سرفرازی آن سروناز میگویی
به سر رسید شب و داستان به سر نرسید
مگر فسانه زلف دراز میگویی
دلم به ساز تو رقصد که خود چو پیک صبا
پیام یار به صد اهتزاز میگویی
به سوی عرش الهی گشودهام پر و بال
بزن که قصه راز و نیاز میگویی
نوای ساز تو خواند ترانه توحید
حقیقتی به زبان مجاز میگویی
ترانه غزل شهریار و ساز صباست
بزن که سوز دل من به ساز میگویی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به نوازندهای به نام صبا سخن میگوید و از او میخواهد بنوازد، زیرا سازش سوز دل شاعر را بیان میکند. او با ایهام در واژههایی چون صبا، پرده، شور و شهناز، نوای ساز را به پیام یار، قصهٔ پروانه و شمع و داستان فرهاد و شیرین مانند میکند. در پایان، موسیقی از عشق زمینی فراتر میرود و به راز و نیاز با خدا و ترانهٔ توحید میرسد و غزل با پیوند شعر شهریار و ساز صبا بسته میشود.
ساز بزن که غم صدای سازت همسوی غم دل من است، چگونه فهمیدی غم دل من چگونه است که میتوانی آن را بنوازی؟
صدای سازت همچو موهای معشوقم دلنواز است،مگر تو آنها را دیده ای؟
چرا صدای سازت همچو داستان شمع و پروانه جان گداز است؟مگر آنرا روایت میکنی؟
صدای سازت گاهی در دستگاه شور مثل داستان شیرین غمدار است و گاهی در دستگاه شاهناز مثل تلاش نافرجام فرهاد است.
اکنون که غم من هویدا شده(از پرده بیرون شدن)، در این پرده(پرده موسیقی) از سازت همان غم من را مینوازی
هوش مصنوعی: تو این سرود بلند را کنار چشمهٔ طبع شعر من، در ستایش سرافرازی آن یار سروقامت مینوازی؛ یعنی شعر من و ساز تو با هم در وصف یار همآواز شدهاند.
شب به پایان رسید اما نوحه سازت همچنان ادامه دارد، مگر داری قصه زیبایی زلفی بلند را میگویی؟
هوش مصنوعی: دلم با ساز تو به رقص درمیآید؛ زیرا تو خود مانند پیک صبا پیام یار را با هیجان و جنبش فراوان میرسانی.
هوش مصنوعی: با شنیدن ساز تو بال گشوده و به سوی عرش الهی پرواز میکنم. بنواز، که تو قصهٔ راز و نیاز با خدا را بیان میکنی.
هوش مصنوعی: آواز ساز تو ترانهٔ یگانگی خدا را میخواند؛ تو حقیقتی معنوی را در زبان مجاز و عشق زمینی بیان میکنی.
هوش مصنوعی: این ترانه، غزل شهریار است که با ساز صبا همراه شده است. بنواز، که تو سوز دل مرا با ساز بیان میکنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.