زندگی شد من و یک سلسله ناکامیها
مستم از ساغر خون جگر آشامیها
بسکه با شاهد ناکامیم الفتها رفت
شادکامم دگر از الفت ناکامیها
بخت برگشته ما خیره سری آغازید
تا چه بازد دگرم تیرهسرانجامیها
دیرجوشی تو در بوته هجرانم سوخت
ساختم این همه تا وارهم از خامیها
تا که نامی شدم از نام نبردم سودی
گر نمردم من و این گوشه گمنامیها
نشود رامِ سر زلف دلآرامم دل
ای دل از کف ندهی دامن آرامیها
باده پیمودن و راز از خط ساقی خواندن
خرم از عیش نشابورم و خیامیها
شهریارا ورق از اشک ندامت میشوی
تا که نامت نبرد در افق نامیها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ناکامیها و تلخیهای زندگی اشاره میکند که او را درگیر خود کردهاند. او از عشقهای ناموفق و دردهای ناشی از جدایی سخن میگوید و میبیند که بختش همواره با او سر ناسازگاری دارد. هرچند که او تلاش کرده به موفقیت برسد، اما همچنان در گوشهای گمنام باقی مانده و به دور از شادی زندگی میکند. این ناکامیها و غمها بر دل او سنگینی میکند و احساس میکند که حتی نامش نیز در میان دیگران فراموش شده است. شاعر با ندامت از گذشته، در پی یافتن آرامش و فراموشی این ناکامیها است.
هوش مصنوعی: زندگی برای من پر از ناکامیهاست و من از غم و دردهای درون خود شراب مینوشم و مست میشوم.
هوش مصنوعی: آنقدر با معشوقی که به او دست نیافتهایم، آشنا و نزدیک شدهایم که دیگر نمیتوانیم از این ناکامی احساس شادی و خوشحالی کنیم.
هوش مصنوعی: بخت ما به ناگاه بدشگون شد و باعث شد که بیتوجهی و نادانی به زندگیام ادامه یابد و سرنوشتم را به سوی شکست و بدبختی ببرد.
هوش مصنوعی: تأخیر تو در روی آوردن به من باعث شده که در این عشق و فراق بسوزم، و من تمام این زمان را صرف پختگی و رشد خود کردم تا از نادانیهایم خلاص شوم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که نام و معروفیتی کسب کردم، از نام و شهرت بهرهای نداشتم. اگر هم در این گمنامی بمیرم، فایدهای ندارد و من با این ناپدیدی و ناشناسی زندگی میکنم.
هوش مصنوعی: دل من راضی نمیشود که از زیباییهای سر زلف محبوبم دست بکشم. ای دل، اگر از خوشیها و آرامشها دست بدهی، دامن این آرامشها را هم از دست خواهی داد.
هوش مصنوعی: با نوشیدن شراب و فهمیدن رازهایی که ساقی از طریق خط با من میگوید، من از شادی و خوشگذرانی در نشابور و یاد خیام لذت میبرم.
هوش مصنوعی: ای شهریار، به خاطر پشیمانیات، ورقهای کتاب را با اشک خود پاک میکنی تا نامت در مقام بزرگانی ثبت نشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زیستم بس که به تدبیر خود از خامیها
رفت نام و نسبم در سر خودکامیها
ورع و شیب زبون خم ایامم کرد
یاد دوران جوانی و میْآشامیها
طایری نیست که تاری ز منش برپا نیست
[...]
تو و بدمستی و رندی و میْآشامیها
من و خون خوردن و رسوایی و ناکامیها
صبح نوروز خرام است، مبارک باشد
بر تنت جامهٔ چسپان خوشاندامیها
نشئهای نیست به غربت می رسوایی را
[...]
اولم رام نمودی به دل آرامیها
آخرم سوختی از حسرت ناکامیها
تو و نوشیدن پیمانه و خشنودی دل
من وخاک در میخانه و بدنامیها
چشم سر مست تو تا ساقی هشیاران است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.