دل آتش‌پرستم شعله از اخگر نمی‌داند
شعورم گر شود ساقی می از ساغر نمی‌داند
جنون هم پیش خود در مکتب غفلت فلاطون است
کدام آشفته او یک کتاب از بر نمی‌داند
دو عالم سرنوشت از نقش پایی می‌توان خواندن
در این ره گر همه خضر است پا از سر نمی‌داند
گر افتاده است کاری با شکفتن غنچه بسیار است
دل ما جز شکستن پیشه دیگر نمی‌داند
سفرها کرده‌ام با بلبل و پروانه می‌دانم
که پرواز رسایی شوق بال و پر نمی‌داند
دلم دانسته گویا مدعای لعل خاموشش
که با این بی‌زبانی از کسی کمتر نمی‌داند
اسیر از سوز دل جستم نشان گرمی خویش
سراغ شعله را کس همچو خاکستر نمی‌داند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دل‌تنگی خود سخن می‌گوید و به آتش دلش اشاره می‌کند که تنها شعله‌اش را می‌شناسد. او به علت جنون و غفلت در عشق، به تشابهی با دانش‌مندان اشاره می‌کند و می‌گوید هیچ‌یک از آنها عمیقاً به این وضعیت پی نبرده‌اند. سپس، با بیان ناپایداری و عدم قطعیت در زندگی، به مشکلاتی که دلش با آنها مواجه است اشاره می‌کند؛ از جمله شکسته شدن و ناکامی در درک عمیق عشق. شاعر همچنین به سفرهایش با بلبل و پروانه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که شوق و بال و پر را به خوبی می‌شناسد، اما در نهایت، دلش از همه‌چیز آگاه‌تر است. او در انتها از سوز دل و عمیق‌ترین احساساتش سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که کسی نمی‌تواند مانند او درک کند که این داغ سوزان چقدر عمیق است.
هوش مصنوعی: دل من مثل آتش می‌سوزد و شعله‌ور است، اما نمی‌داند که چگونه باید با این احساس خود کنار بیاید. اگر روزی به من می‌دادند که شرابی بنوشم، باز هم نمی‌دانست چه حسی دارد.
هوش مصنوعی: در عالم جنون و سرگشتگی، حتی افرادی که به غفلت گرفتار شده‌اند، مانند فلاطون، نمی‌توانند به درستی از آموزه‌ها و کتابهای خود بهره ببرند و در حقیقت، از آنچه که می‌دانند، آگاه نیستند.
هوش مصنوعی: در دو عالم می‌توان سرنوشت را از رد پاهای کسی فهمید. اگرچه در این مسیر همه همچون خضر (شخصی دانا و راهنما) هستند، اما پا از سر به حقیقت نمی‌رسد و نمی‌تواند به تمام دانایی دست یابد.
هوش مصنوعی: اگر چه در زندگی مشکلات و چالش‌ها زیاد است، دل ما تنها شکستن و غمگین شدن را بلد است و توانایی دیگری ندارد.
هوش مصنوعی: من سفرهای زیادی را با بلبل و پروانه تجربه کرده‌ام و می‌دانم که پرواز ناشی از شوق، حس بال و پر را نمی‌شناسد.
هوش مصنوعی: دل من به خوبی می‌داند که زیبایی خاموش او چه معنایی دارد، چون با این سکوتش از کسی کمتر نمی‌فهمد.
هوش مصنوعی: افرادی که دچار درد و سوز دل هستند، برای پیدا کردن نشانه‌ای از گرمای وجود خود، به دنبال شعله می‌روند، اما هیچ‌کس مانند خاکستر نمی‌تواند به درستی وضعیت آنها را درک کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه شد قدر مرا گر چرخِ دون‌پرور نمی‌داند؟
صدف از ساده‌لوحی قیمت گوهر نمی‌داند
به حاجت حسن هر چیزی شود ظاهر، که آیینه
نگردد تا سیه‌دل قدر خاکستر نمی‌داند
در اقلیم تصور نیست از شه تا گدا فرقی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.