به حکایت شراب نتوان خورد
عشقبازی به عقل نتوان کرد
دُرد دردش دوای جان من است
این چنین درد کی خورد بی درد
عاشقی کار شیر مردان است
کار مردان کجا کند نامرد
آب گل را بگیر خوشبو شو
که گلاب است نزد ما آورد
مژدگانی که عاشق سرمست
می فراوان برای ما آورد
مست باشد مدام مست خراب
از می ما کسی که جا می خورد
نعمت الله را یکی داند
هر که او در دو کون باشد فرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی میگوید که عشق و مستی را باید چشید و با سخن و عقل به دست نمیآید. شاعر درد عشق را دوای جان میداند و عاشقی را کار شیرمردان میشمارد. سپس از شراب و گلابی که نزد اهل حق فراهم است مژده میدهد و خواننده را به نوشیدن آن فرامیخواند. در پایان میگوید تنها کسی که در دو جهان یگانه و رها از همهچیز باشد، نعمتالله را بهدرستی میشناسد.
هوش مصنوعی: با حرف و حکایتِ شراب نمیتوان شراب نوشید و مست شد؛ همچنین عشقورزی را نمیتوان با عقل و حسابگری انجام داد. عشق را باید چشید، نه آنکه دربارهاش سخن گفت.
هوش مصنوعی: تهِ مانده و دُردِ دردِ عشق او دوای جان من است. کسی که خودش درد عشق ندارد، کی چنین دردی را مینوشد و میپذیرد؟
هوش مصنوعی: عاشقی کار مردانِ شیردل و دلیر است. نامرد و سستهمّت هرگز از عهدهٔ کار مردان برنمیآید.
هوش مصنوعی: آبِ گل یعنی گلاب را بگیر و خوشبو شو، زیرا آنچه نزد ما آوردهاند گلاب است. مقصود این است که از فیض و معرفتی که نزد ما حاضر است بهره ببر.
هوش مصنوعی: مژده باد که عاشقِ سرمست برای ما شراب فراوان آورده است. یعنی فیض عشق و معرفت به فراوانی رسیده است.
هوش مصنوعی: هر کس از شرابِ ما یکجا و تمام بنوشد، همیشه مست و از خود بیخود خواهد ماند.
هوش مصنوعی: هر کس در دو جهان یگانه و از همهچیز رسته باشد، نعمتالله را یگانه و یکتا میشناسد. شاعر با تخلص خود، شناختِ خود را ویژهٔ اهل تجرید و وحدت میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اشتر گرسنه کسیمه برد
کی شکوهد ز خار؟ چیره خورد
نانوردیم و خوار و این نه شگفت
که برِ ورد، خار نیست نورد
مردم اندر خور زمانه شدهست
نرد چون شاخ گشت و شاخ چون نرد
از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد
کوه پر نوف شد هوا پر گرد
شعر سید محمد ناصر
دل من شاد کرد و خرم کرد
شدم از گرمی طبیعی پوست
همچو تشنه که آب باید سرد
بر دل من نشاط رامش یافت
[...]
صدر اسلام زنده گشت و نمرد
گرچه صورت به خاک تیره سپرد
در جهان بزرگ ساخت مکان
هم بخردان گذاشت عالم خرد
پس تو گویی که مرثیت گویش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.