مرید پیر خمارم که دارد این چنین پیری
غلام همت عشقم که دارد این چنین میری
به ملک دنیی و عقبی خریدم کنج میخانه
ازین سودا که من کردم جهانی یافت توفیری
اگر رند خراباتم که خم باده می نوشم
نه کم شد جرعه ای ز آن می نه من گشتم از او سیری
ز جام وحدت ساقی مدامم مست لایعقل
حریفان را چو خود سازم نخواهم کرد تقصیری
ز دست عشق عقل ما نخواهد برد جان دانم
کجا یابد خلاص آخر ضعیف از پنجهٔ شیری
بیا ای مطرب عشاق و ساز بینوا بنواز
که ما مستیم و تو ساقی ، مکن آخر تو تأخیری
طریق نعمت الله رو که یابی زود مقصودت
که غیر از راه او دیگر نیابد عاقبت پیری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر خود را مرید پیر میخانه و بندهٔ عشق میداند. میگوید کنج میخانه را به بهای دنیا و آخرت خریده و از جام وحدت، همیشه مست و سیریناپذیر است. او عقل را در برابر عشق ناتوان میشمارد و از مطرب و ساقی میخواهد درنگ نکنند. در پایان، طریقت نعمتالله را کوتاهترین راه رسیدن به مقصود معرفی میکند.
هوش مصنوعی: من مرید پیر میخانهام؛ چه کسی چنین پیری دارد؟ بندهٔ همت عشقم؛ چه کسی چنین سرور و امیری دارد؟ مراد از پیر خمار، مرشد عارف است.
هوش مصنوعی: گوشهٔ میخانه را به بهای ملک دنیا و آخرت خریدم و از این معامله که من کردم، جهانی سود و بهره یافت. یعنی ترک دنیا و آخرت برای خلوت عشق، سودی همگانی دارد.
هوش مصنوعی: اگرچه رند خراباتم و خم شراب را یکجا مینوشم، نه جرعهای از آن شراب کم شد و نه من از آن سیر شدم. شراب معرفت الهی پایانناپذیر است و تشنگی عاشق هم پایانی ندارد.
هوش مصنوعی: از جام وحدتی که ساقی میدهد، همیشه مست و بیخودم و در اینکه همنشینانم را نیز مانند خود مست کنم، کوتاهی نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: میدانم که عقل ما از دست عشق جان سالم به در نخواهد برد؛ ناتوان سرانجام چگونه از چنگال شیر رهایی یابد؟ عقل در برابر عشق مانند ناتوانی در چنگ شیر است.
هوش مصنوعی: ای نوازندهٔ عاشقان، بیا و ساز «بینوا» را بنواز؛ ما مستیم و تو ساقی ما هستی، پس دیگر درنگ مکن. «بینوا» نام آهنگی است و به معنای بیچیزی نیز ایهام دارد.
هوش مصنوعی: در راه نعمتالله گام بردار تا زود به مقصودت برسی، زیرا جز از راه او، کسی سرانجام پیر و مرشدی نمییابد. شاعر در اینجا با تخلص خود، دیگران را به طریقت خویش فرا میخواند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کیم من؟ بیدلی، بیچارهای، از خویش دلگیری!
به آب تیغ خوبان تشنهای، از جان خود سیری!
(ز سر تا پا گنه کارم، ندارم عذر تقصیری
ز چشم افتاده یارم، رفیقان چیست تدبیری؟)
نثار جان بدست و، دیده خواهش بره دارم
[...]
غزال دشت پیمایی بیابان گرد نخجیری
عداوت جوی بی رحمی ز سر تا پای تزویری
جبین از خشم پرچینی کمان از کینه پر تیری
غضب آلوده ابرویی به خون تر کرده شمشیری
سرشکم صد سحر خندید و پیدا نیست تاثیری
کنون از ناله درتاریکی شب افکنم تیری
بجز مردن علاج ما و من صورت نمیبندد
تب شور نفسها در کفن دارد تباشیری
فلک بر مایهداران من و ما باجها دارد
[...]
دل زارم بود در صیدگاه عشق نخجیری
که بر وی هر زمان ابرو کمانی میزند تیری
به حسرت گفت با صیاد خون آغشته نخجیری
به این تفسیده صحرا، آمد آخر آب شمشیری
به عالم هر شبی دیدیم، صبحی در بغل دارد
خروشی سرکن ای مرغ سحر، تا کی نفس گیری؟
چو قمری، روزگاری شد، که طوق بندگی دارم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.