بسی گفتم ترا گر یاد باشد
که دم بی یاد جانان باد باشد
دل ویران بعشق تست معمور
جهان ای جان بعدل آباد باشد
خلاف عشق کردن کار نفس است
خلاف هود کار عاد باشد
همه کس را نباشد جوهر عشق
همه آهن کجا پولاد باشد
کسی کو نیست عاشق آدمی نیست
چو شاهین صید نکند خاد باشد
تویی سلطان حسن و بنده تست
کسی کز هر دو کون آزاد باشد
ترا عاشق بسی و من از ایشان
چنانم کز الوف آحاد باشد
عجب نبود که شیرین شکر را
بهر خانه مگس فرهاد باشد
زمن گر زر ستانی نیست بی داد
وگر جانم ستانی داد باشد
درین ره ترک نان آب حیوتست
که خون خویش خوردن زاد باشد
کتب شویم چو کودک تخته خویش
مرا گر عشق تو استاد باشد
بر من آیت قرآن عشقست
حدیثی کش بتو اسناد باشد
بحضرت سیف فرغانی سخن برد
ببذل زر سخی معتاد باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به معشوق یادآوری میکند که دمی بی یاد او بیهوده است و دل ویران تنها با عشق او آباد میشود. او عشق را گوهری کمیاب میداند و بیعشق را آدم نمیشمارد، با تمثیلهایی چون قوم عاد، آهن و پولاد، و شاهین و زغن. سپس خود را یکی از عاشقان برگزیده و آمادهٔ فدا کردن زر و جان معرفی میکند و میگوید زیر آموزش عشق، همهٔ دانش کتابی را میشوید. در پایان، سخن خود را چون زری بخشنده به درگاه معشوق پیشکش میکند.
هوش مصنوعی: بارها به تو گفتم، اگر به یاد داشته باشی، که نفسی که بی یاد معشوق برآید باد هواست و به هدر میرود.
هوش مصنوعی: دل ویرانِ من با عشق تو آباد میشود، همانگونه که ای جان، جهان با عدل آباد میگردد.
هوش مصنوعی: سرپیچی از عشق کار نفس است، چنانکه مخالفت با پیامبر هود کار قوم عاد بود؛ پس مخالف عشق مانند آن قوم هلاکشده و گمراه است.
هوش مصنوعی: گوهر عشق در همه کس نیست، همانطور که هر آهنی پولاد نمیشود.
هوش مصنوعی: کسی که عاشق نیست آدم حقیقی نیست؛ همچون شاهینی که اگر شکار نکند، در حکم زغن (پرندهٔ پست و مردارخوار) است.
هوش مصنوعی: تو پادشاه زیبایی هستی و بندهٔ تو کسی است که از هر دو جهان رها و آزاد باشد.
هوش مصنوعی: عاشقان تو بسیارند و من در میان آنان چنانم که یکی از میان هزاران باشد؛ یعنی یکی از عاشقان کمشمار و برگزیده.
هوش مصنوعی: شگفت نیست که برای شکرِ شیرین، در هر خانه مگسی مانند فرهاد عاشق باشد؛ با اشاره به داستان شیرین و فرهاد، معشوق شیرین طبیعتاً عاشقان فراوان دارد.
هوش مصنوعی: اگر از من زر بگیری بیداد و ستم نیست، و اگر جانم را بگیری عین داد و بخشش است.
هوش مصنوعی: در راه عشق ترک نان و خوراک دنیا همچون آب حیات است؛ راهی که توشهٔ آن خوردن خون دل خویش است.
هوش مصنوعی: اگر عشق تو آموزگارم باشد، کتابها و دانستههایم را مانند کودکی که لوح خود را میشوید پاک خواهم کرد.
هوش مصنوعی: در نظر من، هر سخنی که سند و روایتش به تو برسد، برای من آیهای از قرآن عشق است.
هوش مصنوعی: سیف فرغانی سخن خود را به درگاه معشوق پیشکش کرد؛ همانگونه که بخشنده به بخشیدن زر عادت دارد، او نیز سخن را چون زر نثار میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلم زین خرّم و زان شاد باشد
ز مرو و موبدم کی یاد باشد
قرانی را که با این داد باشد
چو فال از باد باشد، باد باشد
چنین ملکی چرا بنیاد باشد
که گر باشد وگرنه باد باشد
هر آن دلها که بیتو شاد باشد
چو خاشاکی میان باد باشد
چو مرغ خانگی کز اوج پرد
چو شاگردی که بیاستاد باشد
چه ماند صورتی کز خود تراشی
[...]
سخن باید که بر بنیاد باشد
که چون بیاصل رانی باد باشد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.