ای دل نیک مذهب و منهاج
به تو اسرار هر دلی محتاج
بر فلکها به کشف ماه ترا
از حقیقت منازل و ابراج
مبطلم گشت از حقیقت حق
در ظهور نمایش معراج
متواریست وقت شاد مباش
ایمن از قبض و مکر و استدراج
بر گذرگاه باز روز شکار
آمن از قبض کی بود دراج
روز روشن منورست ولیک
در پی اوست ظلمت شب داج
یاد کن ای سنایی از اول
گرچه بر بد ترا نهاد مزاج
آخر تست جیفهٔ مطروح
اول تست نطفهٔ امشاج
گر هوایی مطهری ز صفات
ور خرابی مسلمی ز خراج



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دل نصیحت میکند که به راه نیک برود و پیوسته به اسرار دلها توجه داشته باشد. او از حقیقت معراج سخن میگوید و انسان را به شادمانی و اعتماد به نفس در برابر مشکلات دعوت میکند. شب و روز به نماد روشنایی و تاریکی اشاره دارد که در زندگی وجود دارند. همچنین یادآوری میکند که انسانها از سرشت خود برخاستهاند و در نهایت به خود واقعیشان برمیگردند، چه به شکل خوب یا بد. شاعر به پاکی و صفات نیک اشاره دارد و بر این نکته تأکید میکند که باید از زشتیها دوری جست.
هوش مصنوعی: ای دل نیکوکار و پیرو راه درست، به تو نیازمند است تا رازهای هر قلبی را بگوید.
هوش مصنوعی: به وسیلهٔ نهایت روشنی و دانش علمی، حقیقت و مقام تو را از آسمانها و مکانهای بلند، به نمایش میگذارند.
هوش مصنوعی: از ظهور واقعیت حق در مسأله معراج، به شدت دچار غفلت و بیهودهگی شدم.
هوش مصنوعی: در زمانی که شخصی متواری است، نباید خوشحال باشی و از حمله و فریب و نکتهسنجی در امان بمانی، زیرا هر لحظه ممکن است به دام بیفتی.
هوش مصنوعی: در روز روشن، گذرگاه شکار امن به نظر میرسد، اما در حقیقت، در حجاب و پنهانکاری مکر و فریب نهفته است.
هوش مصنوعی: روز روشن و تابناک است، اما در پی آن، تاریکی شب در حال گسترش است.
هوش مصنوعی: ای سنایی، به خاطر داشته باش که حتی اگر حالا حالتی بد داری، به آغازِ خود فکر کن؛ چرا که طبیعی است که انسان از اوضاع و احوال خود دچار تغییر شود.
هوش مصنوعی: در نهایت، تو زبالهای بیارزش هستی که اول همان نطفهای بودهای که از ترکیب مواد خلق شدهای.
هوش مصنوعی: اگر در دل، صفات مطهر و پاکی داشته باشی، بهتر است تا اینکه از مسلمانان انتظار خرابی و فساد داشته باشی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
قلتبان چون گرفت خشم و لجاج
زود گردد روان ز هر سو کاج
آن نکوتر که اندرین معراج
دست بر سر کنی نیابی تاج
تاج اسلام شمس الدین ، گشتست
خاک صدر تو آسمان را تاج
تحفه داده ترا عنایت حق
سیرت و نام صاحب المعراج
هست عزم ترا مضای حسام
[...]
ای فلک سوخته داده بر کف تاج
هیچ نیکی ز تو نداشته ماج
بخت نیکت چو بچه ماج دهان
در نهاده بآستان تو ماج
دل اعدات در تنوره غم
[...]
ای ز روز سپید تا شب داج
به مددهای فیض تو محتاج
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.