نبودی دین اگر اقبال مرد مصطفایی را
نکردی هرگزی پیدا خدای ما خدایی را
رسول مرسل تازی که برزد با وی از کوشش
همین گنج زمینی را همان گنج سمایی را
گواهی بر مقامی ده که آنجا حاضران یابی
سخن کز غایبان گویی بلا بینی جدایی را
اگر شبلی زکی بوده ترا زو هیچ نگشاید
چو عالی حج کند شیخا بود مزدش علایی را
اگر حاتم سخی بوده چه سودت بود ای خواجه
تو حاتم گرد یک چندی مکن حاتم سنایی را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به ستایش مقام پیامبر اسلام و جایگاه او در دین میپردازد. او بر این نکته تأکید میکند که اگر نعمت دین وجود نداشت، شخصیتهای بزرگی چون پیامبر و دیگر عرفا و برگزیدگان چگونه میتوانستند به مقامهای رفیع دست یابند. شاعر به تناقضات در کردار برخی افراد اشاره میکند و یادآور میشود که بزرگی تنها به نام و عنوان نیست، بلکه باید در عمل و رفتار نمود پیدا کند. در نهایت، او بر لزوم رعایت دیانت و اخلاق تأکید میکند و به شایستگیهای واقعی دعوت میکند.
هوش مصنوعی: اگر اقبال و خوشبختی به مردی چون پیامبر اسلام، مصطفی (ص)، توجه نمیکرد، دین وجود نمیداشت و هرگز نمیتوانستی خدای ما را بشناسی.
هوش مصنوعی: پیامبری که از سوی خدا آمده و تلاشش باعث بوجود آمدن این گنجهای دنیوی است، در واقع به دنبال رساندن گنجهای آسمانی نیز بوده است.
هوش مصنوعی: گواهی بده به مقامی که در آنجا حاضران را میبینی، سخنی که اگر غایبان در آنجا بودند، میتوانستی آن را بلا (عذاب) بدانید و جدایی را احساس کنی.
هوش مصنوعی: اگر شبلی (عالم و زاهد معروف) آدم پاکی بوده، این برای تو فایدهای ندارد، چون شبلی در عالم بالا مقام و احترامی دارد. تو مانند او (شبلی) باید به مقام و عمل خودت برسید، نه اینکه تنها به خاطر او در دنیا مورد احترام قرار بگیری.
هوش مصنوعی: اگر حاتم (حاتم طایی، فردی بخشنده) انسان سخاوتمند و خوبی بوده، این سخاوت برای تو چه فایدهای دارد، ای خواجه؟ پس دیگر خودت را مثل حاتم نشان نده و از این کار دست بردار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را
که عشاق از خدا خواهند تقریب جدایی را
مرا سرگشته دارد چشم بی پروا نگاه او
نگردد هیچ کس یارب هدف تیر هوایی را!
تویی کز آشنایان گرد بر می آوری، ورنه
[...]
خدایا رهنما شو بر دل ما رهنمایی را
که بنماید به ما خوشتر ازین گلزار، جایی را
دگر از بیم هرگز چشم نگذارد به هم گندم
اگر در خواب بیند همچو گردون آسیایی را
جهان آمیزشی با ذات حق دارد ولی فانی ست
[...]
بیا ساقیّ و آتش در زن این زهد ریائی را
چو زاهد تا به کی سازم بت خود پارسایی را
به کاه عشق کوهی برنیاید، زور بازو بین
که چون با ناتوانی میکند خیبر گشایی را!
سبک پروازتر در اوج همّت هر که فارغتر
[...]
جنون کو تا نثار دل کنم آشفته رایی را
زعریانی لباس تازه بخشم خود نمایی را
خورد نیش آنکه تأثیر محبت از هوس جوید
به شهد موم کی بخشند نفع مومیایی را
شوم نومیدتر چندانکه بینم بیشتر سویش
[...]
مکن از بهر روزی پیشه خود بینوایی را
بنه چون کوهکن بر دست خود زورآزمایی را
شود از گوشه گیری نام تو مشهور در عالم
چو عنقا گر کنی مقراض بال خود نمایی را
به درها می دواند آدمی را نفس گردنکش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.