خواندم حکایتی ز کتابی که جمع کرد
اندر حکایت خلفا زید باهلی
گفتا که داد مامون یک شب دو بدره زر
بر نغمت سحاق براهیم موصلی
کس کرد و باز خواست دگر روز بدرهها
گفتا فساد باشد و نوعی ز جاهلی
«هو ینصرف» لقبش نهادند مردمان
واندر زبان گرفتش هر کس به مدخلی
لاینصرف تویی ز بزرگان روزگار
وینک ز نام خویش مر این را دلایلی
در نحو وزن افعل لاینصرف بود
نام تو احمدست به میزان افعلی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به روایت حکایتی از مامون میپردازد که یک شب دو کیسه زر به براهیم موصلی میدهد. اما در روز بعد، از او میخواهد که آن کیسهها را پس دهد و میگوید که این کار فساد و نوعی بیمعنایی است. در این میان، نام احمد به عنوان شخصیتی بزرگ و برجسته مطرح میشود که در زبان مردم به عنوان یک لقب محبوب نقل میشود و بر دلها تأثیر میگذارد. شاعر بر اهمیت و ارادت به این نام تأکید میکند و آن را با مفهومی والا و استوار مرتبط میسازد.
هوش مصنوعی: من از کتابی داستانی را خواندم که در آن حکایتهای خلفا را زید باهلی گردآوری کرده است.
هوش مصنوعی: مامون در یک شب دو کیسه طلا به ابراهیم موصلی، نوازنده معروف، داد و گفت که این پولها برای آهنگهایش است.
هوش مصنوعی: کس (هیچکس) دیگر روز (بهدنبال ماجرای شب گذشته) بدرهها را طلب کرد و گفت این کار فساد و نوعی از جاهلیت است.
هوش مصنوعی: مردم لقب «هو ینصرف» را به او دادند و این نام در زبانها و محاورات مردم جا گرفت و هر کسی آن را به نوعی بیان کرد.
هوش مصنوعی: تو از بزرگان روزگار هستی که نامت به گونهای است که نمیتوان آن را تغییر داد و بر این اساس، دلیلی برای این موضوع وجود دارد.
هوش مصنوعی: نام تو «احمد» در وزن کلمههای «فاعل»، غیرقابل تصریف و تغییر است، مانند واژههایی که در نحو عربی به این شکل میآیند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز آیینه ی سپهر چو شد رنگ منجلی
خورشید را طلوع ده ای ترک قنقلی
بزدای دل، ز رنگ زمانه که روزگار
بس شام را سیه کند و صبح صیقلی
بازم رهان که بر دلم انده موکّلست
[...]
هر روز باد میبرد از بوستان گلی
مجروح میکند دل مسکین بلبلی
مألوف را به صحبت ابنای روزگار
بر جور روزگار بباید تحملی
کاین باز مرگ هر که سر از بیضه بر کند
[...]
فرتوت عشق را نگریزد ز بی دلی
ای یار بد مگوی تو باری که عاقلی
عیبت نمی کنم که ز مبدای کن فکان
دانسته ام که در چه مقامات مشکلی
غیر تو هیچ نیست حجابی که بگذری
[...]
از چهره لاله سازی و از زلف سنبلی
تا از خجالت تو نروید دگر گلی
عاقل به آفتاب نکردی دگر نگاه
گر در رخ تو نیک بکردی تاملی
تو خوش نشسته فارغ و اصحاب شوق را
[...]
ای داده دل بمهر تو تا بر تو نوگلی
در گلشن امید تو نالان چو بلبلی
جز عارضت که از همه خوبان سر آمدست
هرگز شکفت بر سر سرو سهی گلی
دور و تسلسل ار چه محالست نزد عقل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.