گنجور

غزل شمارهٔ ۷۹

 
سنایی
سنایی » دیوان اشعار » غزلیات
 

شور در شهر فگند آن بت زنارپرست

چون خرامان ز خرابات برون آمد مست

پردهٔ راز دریده قدح می در کف

شربت کفر چشیده علم کفر به دست

شده بیرون ز در نیستی از هستی خویش

نیست حاصل شود آنرا که برون شد از هست

چون بت ست آن بت قلاش دل رهبان کیش

که به شمشیر جفا جز دل عشاق نخست

اندر آن وقت که جاسوس جمال رخ او

از پس پردهٔ پندار و هوا بیرون جست

هیچ ابدال ندیدی که درو در نگریست

که در آن ساعت زنار چهل گردن بست

گاه در خاک خرابات به جان باز نهاد

خاکیی را که ازین خاک شود خاک پرست

بر در کعبهٔ طامات چه لبیک زنیم

که به بتخانه نیابیم همی جای نشست



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

علی نوشته:

سلام خسته نباشید آقا مطمئن هستید وزن این شعر فعلاتن میشه؟یا کدوم اختیار شاعری یا قاعده عروضی وزن این شعر فعلاتن شده؟اگر توضیح بدید متشکرم

👆☹

حالا هر کی نوشته:

اولین فعلاتن مصراع طبق اختیارات شاعری میتونه فاعلاتن بشه فقط رکن اول
مثلا حافظ :
مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید
که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید
خواهش می کنم

👆☹

دریای سخن - دریای شعر فارسی