|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دستی که به عهد دوست دادیم
از بند نفاق برگشادیم
زان زهد تکلفی برستیم
در دام تعلق اوفتادیم
از پیش سجاده بر گرفتیم
طاعات ز سر فرو نهادیم
وز دست ریا فرو نشستیم
در پیش هوا بایستادیم
تن را به عبادت آزمودیم
دل را به امید عشوه دادیم
اندوه به گرد ما نگردد
چون شاد به روی میر دادیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به رهایی از نفاق و تکلف‌ها اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که با عشق و دوست‌داشتن، از زهد ظاهری و ریا فاصله گرفته‌ایم. او با قرار دادن دل و جان در مسیر حقیقت و عشق، نشان می‌دهد که عبادت واقعی باید از عمق دل باشد و نه از روی ظواهر. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که با شادمانی و پذیرش عشق الهی، از اندوه دور خواهیم ماند.
هوش مصنوعی: ما عهدی که با دوست بستیم، دیگر از بند نفاق و دورویی رها شده‌ایم.
هوش مصنوعی: از زهد ظاهری و ریاکارانه دست برداشتیم و در دام وابستگی به خدا و عشق او گرفتار شدیم.
هوش مصنوعی: نماز و عبادات را کنار گذاشتیم و از حالت روحی و معنوی خود دور شدیم.
هوش مصنوعی: از دست ریا (نفاق و ظاهر سازی) دور شدیم و در مقابل خواسته‌های نفسانی خود ایستادگی کردیم.
هوش مصنوعی: تن را با عبادت آزمایش کردیم و دل را به امید دلربایی سپردیم.
هوش مصنوعی: خوشحالی و شادمانی را به روی میر (شاه یا رئیسی مهم) نشان دادیم، بنابراین غم و اندوه نمی‌تواند به ما نزدیک شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
سر بر خط عاشقی نهادیم
در محنت و رنج اوفتادیم
تن را به بلا و غم سپردیم
دل را به امید عشق دادیم
غمخواره شدیم در ره عشق
[...]
گیتی به سر سنان گشادیم
پس از سر تازیانه دادیم
ملک همه خسروان گرفتیم
سد همه دشمنان گشادیم
بنیاد جهان اگر کهن بود
[...]
گر داد طریق عشق دادیم
ور زان مه و آفتاب شادیم
میخانهٔ ذوق درگشادیم
مستانه صلای عام دادیم
هر جا دیدیم یار رندی
جامی به کفش روان نهادیم
میخواری و عشقبازی آموز
[...]
با هم قدم طلب نهادیم
با هم ورق ادب گشادیم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.