|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای یوسف حسن و کشی خورشید خوی خوش سیر
از سر برون کن سرکشی امروز با ما باده خور
زین بادهٔ چون ارغوان پر کن سبک رطل گران
با ما خور ای جان جهان با ما خور ای بدر پدر
ای خوش لب شیرین زبان خوش خوش در آ اندر میان
بگشای ترکش از میان تا در میان بندم کمر
زلفت طراز گوش کن یک نیم ازو گل پوش کن
می خواه و چندان نوش کن تا خوانمت تنگ شکر
اکنون طریقی پیش کن تدبیر کار خویش کن
در راه عشق این کیش کن ک «المنع کفر بالبشر»
من مدتی کردم حذر از عشقت ای شیرین پسر
آخر درآمد دل به سر «جاء القضا عمی البصر»
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیبایی‌ها و جذابیت‌های یوسف اشاره می‌کند و او را به نوشیدن شراب دعوت می‌کند. با لحنی عاشقانه از او می‌خواهد که سرکشی‌های خود را کنار بگذارد و به جمع عاشقان بپیوندد. او همچنین به زیبایی زلف‌های یوسف و لذیذ بودن لب‌هایش اشاره می‌کند و به عشق و تجربه‌ی شیرین آن دعوت می‌نماید. شاعر ضمن ابراز اشتیاق، از درد دیگری که در دوری از عشق او احساس کرده صحبت می‌کند و در نهایت به قضا و قدر اشاره می‌کند که در عشق او غیرقابل اجتناب است.
هوش مصنوعی: ای یوسف زیبا و همچون خورشید، دل‌گشایی کن و طرز لطیف و خوش‌سیرتی خود را نشان بده، امروز بی‌پروا با ما باده بنوش.
هوش مصنوعی: این باده‌ای که مانند گل ارغوان رنگین است را پر کن و به ما بده. ای جان جهان، با ما باده بنوش، ای بدر (ماه) پدر، با ما باده بنوش.
هوش مصنوعی: ای خوش، تو که زبانت شیرین و دلربا است، خوشحال به‌سوی ما بیا و بگشای آن تیر عشق را که در دلت نهفته است، تا من هم به عشق تو کمربند محبتم را ببندم.
هوش مصنوعی: زلف تو مانند ابر از گوشه‌ای به زمین آویخته شده است؛ یک نیمه از آن را مانند گلی بپوشان. خواسته‌ام این است که تا جایی که می‌توانی از شراب بنوشی تا اینکه به تو بگویم چقدر شیرین هستی.
هوش مصنوعی: اکنون راهی را در نظر بگیر و به تدبیر اعمال خود بپرداز. در مسیر عشق، این راه را بپیمای، چرا که جلوگیری از آن کفر به انسان‌هاست.
هوش مصنوعی: مدتی از عشق تو دوری گزیدم، ای جوان زیبا، اما در نهایت دل به سوی تو کشیده شد؛ قضا و تقدیر چنان پیش آمد که نمی‌توانستم از آن چشم‌پوشی کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چشم تو خورشید و قمر گنج تو پر در و گهر
جود تو هنگام سحر هم بر خضر هم بر شجر
از هجرت ای چون ماه و خور کردی مرا بی‌خواب و خور
بسته دل و خسته جگر لب خشک دارم دیده تر
خط نگار ترک من چون طوق قمری بر قمر
یا چون قطار مور بر گرد قمر بسته کمر
وان زلف پرچین و شکن خمیده چون پشت شمن
بر روی آن سرو چمن ژولیده مو افروز بر
خط بدیع آیین او وان زلف مشک آگین او
[...]
افدیک یا خیر البشر، ای تاج عالم بلکه سر
چونت فتاد اینجا گذر، این المقام ایش الخبر
چون گفت شرعت طرقوا، شاها بمیدان شو زکو
از دوستان بربای کاو، از دشمنان بردار سر
نو کن روش را داستان، بشکن طلسم باستان
[...]
ای شاهد سیمین ذقن درده شرابی همچو زر
تا سینه‌ها روشن شود افزون شود نور نظر
کوری هشیاران ده آن جام سلطانی بده
تا جسم گردد همچو جان تا شب شود همچون سحر
چون خواب را درهم زدی درده شراب ایزدی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.