چون شد به دشتِ کربلا، آواره زینب

وقتِ اسیری با دلِ صدپاره، زینب

(ای نورِ عینم، بی‌سر حسینم)

(ریحانهٔ زهرا و شمسِ مشرقینم)

بازویِ زین‌العابدین، اندر طناب است

از سوزِ تب، روز و شب اندر اضطراب است

(ای نورِ عینم، بی‌سر حسینم)

(ریحانهٔ زهرا و شمسِ مشرقینم)