شمارهٔ ۶ - و برای او همچنین
امروز عاشوراست یا عیدِ قربان است؟
کرب و بلا یکسر، از خون گلستان است
مُلک و مَلِک گریان، ارض و سما لرزان
آدم به بیتابی، عالم در افغان است
بنِسعدِ کافر بسته چشم، از راهِ بدنامی
بنهاده پا در راهِ کفر و رسمِ بدنامی
سیراب از آبِ فرات، از کوفی و شامی
فرزندِ پیغمبر، مظلوم و عطشان است
از بهرِ فرمانِ عبیداللهِ بدآیین
بستند چشم از احترامِ عترتِ یاسین
با خویشتن یکدم نگفت آن کوفیِ بیدین:
«آخر حسین بر ما، امروز مهمان است»
کردند چون بیکس ز قتلِ نوجوانانش
شمرِ لعین آمد برایِ غارتِ جانش
یکتن نگفت ای شمر! تَر کن کامِ عطشانش
این تشنهٔ مظلوم، آخر مسلمان است
چون دید احوالِ حسینِ بیمُعینش را
زینب طلب کرد از نجف، بابِ غمینش را
گفت ای پدر! بین شمرِ شوم و ظلم و کینش را
با توسنِ بیداد، سرگرمِ جولان است
بابا بیا هنگامهٔ محشر تماشا کن
از خیمهگاهِ شاهِ بیسر، سِیرِ یغما کن
یکدم نظر بر زینتِ آغوشِ زهرا کن
بیسر حسینِ تو، در خاک غلتان است
بنگر ز سیلی گشته نیلی، رویِ طفلانت
برگیر از آلِزنا، دادِ یتیمانت
کُن دست بر تیغِ دوسر، دستم به دامانت
«صامت» از این ماتم، پیوسته گریان است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به واقعه عاشورا و مصائب امام حسین (ع) دارد. شاعر به توصیف حال و روز کربلا میپردازد و از رنج و درد و مظلومیت امام حسین و یارانش صحبت میکند. او به اوضاع ناگوار دنیا و اشک و زاری ملک و بندگان اشاره دارد. کفر و ظلم کوفیان و بیتوجهی به مقام اهل بیت (ع) نیز مورد انتقاد قرار میگیرد. در نهایت، زینب (س) از پدرش حسین میخواهد که در این مصیبتها و صحنههای دلخراش به یاری بیاید و مروری بر اوضاع ناگوار و مظلومانه امام حسین داشته باشد. شعر در واقع ندا و حقیقی را به تصویر میکشد که از مظلومیت آن بزرگوار ناشی میشود.
هوش مصنوعی: امروز روزی است که یادآور واقعه عاشورا یا عید قربان است. در اینجا کربلا به عنوان مکانی پر از خون و فاجعه یاد شده که همچون گلستانی، رنگین و زیبا، به خاطر قربانیانی که داده شده، به چشم میآید.
هوش مصنوعی: ملک و ملک، آسمان و زمین در حال گریهاند و آدم به خاطر بیتابی خود، در حال ناله و فریاد است.
هوش مصنوعی: بن سعد که بیدینی را انتخاب کرده است، با چشم بسته به راهی میرود که او را به بدنامی میبرد و اصولی را دنبال میکند که ناپسند و ناپسندیدهاند.
هوش مصنوعی: فرزند پیامبر، که در کربلا به شدت تشنه و مظلوم بود، از آب فرات سیراب میشود، با وجود اینکه در آن زمان مردم کوفه و شام در برابر او قرار داشتند.
هوش مصنوعی: به خاطر دستور عبیدالله، مردم حرمت و احترام به خاندان پیامبر را کنار گذاشتند.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به این موضوع میپردازد که نباید از دشمنان دین غافل باشیم، حتی اگر در ظاهر خود را مهمان و دوست به ما نشان دهند. او به یاد میآورد که در روز عاشورا، دشمنان حسین (ع) بدون در نظر گرفتن ایمان و دیانت، به او و یارانش حمله کردند. این یادآوری به ما میگوید که چه بسا برخی افراد ناپاک و بیدین ممکن است به ظاهر در کنار ما باشند، اما در حقیقت نیتهای دیگری دارند.
هوش مصنوعی: وقتی که بیکس و بییار شد، دشمن شمر لعین برای تاراج جانش آمد و دست به کشتار نوجوانانش زد.
هوش مصنوعی: هیچکس به شمر نگفت که از تشنگی این مظلوم را سیراب کن، زیرا او در نهایت یک مسلمان است و نیاز به رحم و محبت دارد.
هوش مصنوعی: زینب از نجف به سراغ امام علی (ع) رفت تا از او کمک و پشتیبانی برای برادرش حسین بگیرد، چون با حال ناگوار حسین که بدون یاور و کمک مانده بود، مواجه شده بود.
هوش مصنوعی: پدر، ببین که شمر و ظلم و کینهاش چگونه بر اسب بیداد مشغول به جولان است.
هوش مصنوعی: پدر، بیا و تماشای روز قیامت را ببین، از مکانی که شاه بدون سر است، به غارت برو.
هوش مصنوعی: لحظهای به زیباییهای آغوش زهرا نگاه کن؛ زیرا حسین بیسر تو در خاک افتاده است.
هوش مصنوعی: به آثار آسیب و سختی که بر چهرهی فرزندان بیگناهت زده شده، نگاه کن و به خاطر بیاور که باید از نسل ناپاکی دوری کنی و حق یتیمان را ادا کنی.
هوش مصنوعی: دستت را بر تیغ دو سر بگذار و به دامنم بیا، از این غم دائمی، دائم در حال گریهام.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.