گنجور

شمارهٔ ۷۲

 
صامت بروجردی
صامت بروجردی » غزلیات
 

مردم از تیر بلابت امتحانم می‌کنی

هر زمان بر ناوک جوری نشانم می‌کنی

من که هرگز مرغ امیدم نزد بال و پری

با چه تقصیری برون از آشیانم می‌کنی

چون مرا بر درگه لطف نمودی آشنا

پس چرا بر این در و آن در روانم می‌کنی

با همه بخشایش و احسان خود جانا چرا

زیر بار منت خلق جهانم می‌کنی

از تجلی‌های نور طور دورم ساخته

همنشین با شعله برق یمانم می‌کنی

گاه گویا گاه (صامت) گاه شیدا گاه رند

گه گهی گریان و گاهی شادمانم می‌کنی



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

سید محسن نوشته:

مردم از تیر بلایت …..درست است

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.