گنجور

شمارهٔ ۷۲

 
صامت بروجردی
صامت بروجردی » غزلیات
 

مردم از تیر بلابت امتحانم می‌کنی

هر زمان بر ناوک جوری نشانم می‌کنی

من که هرگز مرغ امیدم نزد بال و پری

با چه تقصیری برون از آشیانم می‌کنی

چون مرا بر درگه لطف نمودی آشنا

پس چرا بر این در و آن در روانم می‌کنی

با همه بخشایش و احسان خود جانا چرا

زیر بار منت خلق جهانم می‌کنی

از تجلی‌های نور طور دورم ساخته

همنشین با شعله برق یمانم می‌کنی

گاه گویا گاه (صامت) گاه شیدا گاه رند

گه گهی گریان و گاهی شادمانم می‌کنی



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

سید محسن نوشته:

مردم از تیر بلایت …..درست است

👆☹

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید