مردم از تیر بلایت امتحانم میکنی
هر زمان بر ناوک جوری نشانم میکنی
من که هرگز مرغ امیدم نزد بال و پری
با چه تقصیری برون از آشیانم میکنی
چون مرا بر درگه لطف نمودی آشنا
پس چرا بر این در و آن در روانم میکنی
با همه بخشایش و احسان خود جانا چرا
زیر بار منت خلق جهانم میکنی
از تجلیهای نور طور دورم ساخته
همنشین با شعله برق یمانم میکنی
گاه گویا گاه (صامت) گاه شیدا گاه رند
گه گهی گریان و گاهی شادمانم میکنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر احساسات ناامیدی و سردرگمی خود را ابراز میکند. او از معشوقش میخواهد که چرا با او اینگونه رفتار میکند و او را در شرایط دشواری قرار میدهد. در عین حال، او به وجود لطف و بخشش معشوقش اشاره میکند، اما نمیفهمد چرا همچنان تحت فشار و بار منت دیگران قرار دارد. شاعر همچنین از تضادهای عاطفی خود صحبت میکند و بیان میکند که گاهی شاد و گاهی غمگین است. در کل، شعر نشاندهندهی دردی عمیق و رابطهی پیچیدهاش با معشوق است.
هوش مصنوعی: مردم، هر بار که من را با تیر محبتت آزمایش میکنی، نشان میدهی که چقدر بر دل من تأثیر گذاشتهای.
هوش مصنوعی: من که هیچ وقت امیدم را از دست ندادهام و همیشه در آرزوی موفقیت و پرواز بودهام، نمیدانم با چه دلیلی مرا از جایی که متعلق به من است، میکنی و از آشیانم بیرون میکنی.
هوش مصنوعی: وقتی که با لطف و محبت خود به من نزدیک شدی و مرا در آغوش خود گرفتی، پس چرا هنوز مرا به این سو و آن سو میفرستی و آواره میکنی؟
هوش مصنوعی: عزیزم، با تمام محبت و لطفی که داری، چرا من را تحت فشار و بار مشکلات زندگی دیگران قرار میدهی؟
هوش مصنوعی: من از جلوههای نورانی دور هستم و در کنار شعله و برق تو قرار گرفتهام.
هوش مصنوعی: گاهی با کلامت حرف میزنی، گاهی سکوت میکنی، گاهی دیوانهام میکنی، گاهی هم آزاد و دلشاد میسازیم. گاهی مرا به گریه میاندازی و گاهی خوشحال میکنی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.