هر زمان بویی از آن جعد سمنسا میرسد
تازه جانی بر روان مرده ما میرسد
شکوه از جور تو کردن دلپسند عقل نیست
خیر محض است آنچه از مولی به مولی میرسد
در بر نادان جفا باشد ولی عین وفاست
آنچه بر مجنون صحرایی ز لیلی میرسد
اوفتاد آوازهام در عشقت از عالم بلی
سیل خاموش نماید چون به دریا میرسد
شکر احسانت که تا ننهاده دردی روی من
درد دیگر درد را بهر مدارا میرسد
نقد باشد در بر ما وعده فرادی تو
گر که گویند آخر نسیه به دعوا میرسد
درد از پهلوی (صامت) فیض چندانی نبرد
بینصیبست آنکه در آخر به یغما میرسد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل جفای معشوق را عین وفا و خیر میداند و شکایت از آن را دور از خرد میشمارد. او با مثال لیلی و مجنون، و خاموش شدن سیل در دریا، آرام گرفتن عاشق در معشوق را نشان میدهد. سپس با طنزی ملایم از دردهای پیاپی سپاسگزاری میکند و وعدهٔ فردای یار را نقد میشمارد. در پایان میگوید دردها چنان بر صامت تاختهاند که برای آخرین درد چیزی برای غارت نمانده است.
هوش مصنوعی: هر بار که بویی از آن زلف پیچیدهٔ یاسمنبو به ما میرسد، جانی تازه در روح مردهٔ ما دمیده میشود.
هوش مصنوعی: گلایه از ستم تو کار خردمندانهای نیست، چون هرچه از سرور به بندهاش برسد خیر و نیکی محض است. «مولی» در این بیت هم به معنای سرور است و هم به معنای بنده.
هوش مصنوعی: آنچه از لیلی به مجنونِ صحراگرد میرسد، در نظر نادان جفا و آزار است، اما در حقیقت عین وفاداری و مهربانی است.
هوش مصنوعی: در عشق تو بانگ و آوازهٔ من فرونشست؛ آری، سیل وقتی به دریا میرسد خاموش و آرام میشود. یعنی عاشق با رسیدن به معشوق از هیاهو میافتد.
هوش مصنوعی: سپاس احسان تو را که هنوز دردی از من روی برنگردانده، درد دیگری از راه میرسد تا همدم و همراه آن درد باشد. این سپاس با چاشنی طنز و گلایهٔ عاشقانه است.
هوش مصنوعی: وعدهٔ فردای تو برای ما مانند پول نقد است و به آن دل خوش داریم، هرچند میگویند معاملهٔ نسیه سرانجام به دعوا میکشد.
هوش مصنوعی: دردها آنقدر پیاپی به صامت رسیدهاند که آخرین درد دیگر بهرهٔ چندانی از او نبرد؛ کسی که دیر به غارت برسد بینصیب میماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مژده ای آرام دل کآرام جانها میرسد
دل که از ما رفته بود اکنون بما وامیرسد
در برش برقد همه رختی ببالا میرسد
جز سقرلاط بهمت کان بپهنا میرسد
اطلس والا جناب نازک گلروی را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.