در سر کوی وفا عشاق را منزل یکیست
گر کم و بیشت تخم معرفت حاصل یکیست
کن گذر در قتلگاه عشق او بنگر به خون
هر قدم بس کشتهها افتاده و قاتل یکیست
ناله گوناگون گر از دل میرسد نبود عجب
هر سو موش ز تیری نالد و بسمل یکیست
گوی آن دلداده را کوغریب عشق اوست
ره به پیش و پس مبر کاین بحر را ساحل یکیست
جستجوی کعبه و بتخانه را مقصد تویی
ساکنان مسجد و میخانه را مشکل یکیست
هر که بینی نخل آهی کرده بر کیوان بلند
بر سر کویت نپنداری که پا در گل یکیست
چند گویی بس نما افسانه عاشق نیستی
در تمنای تو (صامت) را زبان با دل یکیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه بر محور «یکی بودن» میگردد: عاشقان با همهٔ تفاوتها یک منزل و یک حاصل دارند، کشتگان عشق بسیارند و قاتل یکی است، و کعبه و بتخانه و مسجد و میخانه همه به یک مقصود، یعنی معشوق، میرسند. شاعر گرفتاران کوی معشوق را بیشمار میداند و در پایان در برابر انکار معشوق، صداقت خود را با یکی بودن زبان و دلش اثبات میکند.
هوش مصنوعی: در کوی وفاداری، همهٔ عاشقان یک منزل و یک جایگاه دارند. اگر هم بذر شناخت و معرفت در کسی کم و در کسی بیش باشد، حاصل و نتیجهٔ آن یکی است.
هوش مصنوعی: از قتلگاه عشق او گذر کن و به خونها بنگر؛ در هر قدم کشتگان بسیاری افتادهاند، اما کشنده همه یک نفر است، یعنی همان معشوق.
هوش مصنوعی: اگر از دل نالههای گوناگون برمیخیزد شگفت نیست؛ هر تار مویش از تیری جداگانه مینالد، اما آن که زخمی و نیمکشته است یک دل بیشتر نیست.
هوش مصنوعی: به آن دلباختهای که غرق در عشق اوست بگو که بیهوده به پیش و پس راه مپیماید، زیرا این دریای عشق تنها یک ساحل دارد و راه رهایی جز یکی نیست.
هوش مصنوعی: مقصود از جستجوی کعبه و بتخانه هر دو تویی، و ساکنان مسجد و میخانه هم گرفتاری و مشکل یکسانی دارند که همان طلب توست.
هوش مصنوعی: هر کس را که میبینی آهی چون درخت خرما بلند تا ستارهٔ کیوان کشیده است، گمان مکن که در کوی تو تنها یک نفر پایش در گل مانده و گرفتار است؛ گرفتاران بسیارند.
هوش مصنوعی: تا کی میگویی این افسانه را بس کن، تو عاشق نیستی؟ صامت در آرزوی تو زبان و دلش یکی است و آنچه میگوید از صدق دل است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من لبالب آروز، لیک آرزوی دل یکیست
عالمی پر از شهید و غمزه قاتل یکیست
خواه سوی کعبه رو خواهی ره بتخانه گیر
کوی عشق است این به هر جا میروی منزل یکیست
نه ز هجران خسته دل گردیم نی از وصل خوش
[...]
برفروزد جان و تن با آنکه داغ دل یکیست
بینوایان را چراغ خانه و محفل یکیست
لطف فرما ناوکی هر جا فرود آید خوشست
قدر تیر غمزهات در دیده و در دل یکیست
دشمنیهای دو عالم با من از بیداد اوست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.