چون چشمِ نیممستِ تو غارتگری کند
تاراجِ عقل و هوش ز جن و پری کند
نبوَد دلی که تا بَرَد از دلبری و ناز
هر لحظه عشوه ز پیِ دلبری کند
دارم امیدِ وصلِ تو بسیار و عاقبت
ترسم که شاخِ آرزویم بیبری کند
پویم به پایِ همت و کوشم به قدرِ وسع
تا بخت، همرهی و فلک یاوری کند
چون گشت کار تنگ، بَرَم بر کسی پناه
تا در میانهٔ من و تو داوری کند
یعنی بَرَم به دخترِ شیرِ خدا امان
تا او تو را به راهِ وفا رهبری کند
زینب، عزیزِ فاطمه کز عزت و شرف
روحالامین به خاکِ درش چاکری کند
آن آسمانِ عصمت و عفت که آسمان
قامت برای سجدهٔ وی چنبری کند
در امر و نهی هر چه بگیرد طریقِ عزم
در جیشِ او قضا و قدر لشکری کند
جبریلسان پَرَد به سویِ عرشِ حق ز فرش
گر مور را حمایتِ او شهپری کند
خاکی که پایِ جاریهٔ او بدو رسد
چون آبِ خضر دعویِ جانپروری کند
نازد گر آفتاب بر طلعتش ز حُسن
خطِ شعاع بر بَصَرش نشتری کند
نی در سپهرِ رفعتِ وی، آفتاب و ماه
این ذرهای نماید و آن اختری کند
زیبد اگر به واسطهٔ عصمت و حیا
بر زبدهٔ نساء جهان مهتری کند
فُلکِ عفاف، در یَمِ تهمت شود غریق
او را اگر نه تربیتش لنگری کند
بیرون شود ز باغِ جنان با غلامِ او
غلمان اگر معارضهٔ همسری کند
از علم و حلم، ماهچهٔ احمدی زَنَد
وز تیغِ نطق، معجزهٔ حیدری کُند
در فصلِ دی چو رایحهٔ فضلِ او وَزد
چون نوبهار، سطحِ زمین اخضری کند
باد ار سویِ جحیم بَرَد بویِ نامِ او
غِسلین به کامِ اهلِ سَقَر کوثری کند
فصلی نکرد از کتبِ فضلِ او رقم
گیرم تمامِ ارض و سما دفتری کند
آیند صابرات چو در عرصهٔ حساب
او را رسد که بر همگی برتری کند
کرب و بلایِ کرببلا را به جان خرید
تا بر حسین به روزِ بلا یاوری کند
همراهیِ برادرِ خود کرد تا به شام
بر کودکانِ بیپدرش مادری کند
در کوفه دید چون به سرِ نی، سرِ حسین
گفت این سخن که قلبِ جهان آذری کند:
«کو مادرِ تو فاطمه کز دل کشد خروش
رخساره را ز خونِ جگر احمری کند؟
آید به دیدنِ تو و بر نوکِ نی، نظر
بر این سرِ بریدهٔ خاکستری کند؟
خونِ تو ریخت زادهٔ مرجانه و کنون
با عترت تو دعویِ رزمآوری کند؟
ما را کشیده بر سرِ بازار بیحجاب
خود بر سریرِ عز و علا سروری کند؟
آلِ زنا نهان به پسِ پردهٔ وقار
باید نقابِ چهره، حجابِ زری کند؟
زینب که عصمتاللهِ مطلق بُوَد چرا
گیسو به رخ، نقاب ز بیمعجری کند؟
این یک تو را به طعنه کند خارجی، خطاب
آن یک به پیشِ چشمِ تو رامشگری کند!»
ای پردهپوشِ خلقِ دو عالم، کجا رواست
ابنِ زیاد ز آلِ تو پردهدری کند؟
«صامت» بَرَد به ماه از این غصه پیکِ آه
وز اشکِ دیده رخنه به تحتالثری کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت به شخصیتی بزرگ و مقامات معنوی است. شاعر به زیبایی و جذابیت چشمان محبوب اشاره میکند که عقل و دلالت را میرباید و در عین حال از ترس عدم رسیدن به معشوق، امید به وصال را در دل دارد. همچنین شاعر به زینب، دختر امام علی (ع)، به عنوان شخصیت مهمی اشاره میکند که در برابر بیعدالتیها و مصیبتها ایستادگی کرده و مستقل و با کرامت است. دیگر مفاهیم شعر شامل فداکاری، عشق، عزت و شرف اهل بیت و همچنین اهمیت عفت و حیا در زندگی است. شاعر در نهایت به مظلومیت اهل بیت و مصایبی که بر آنها رفته، تأکید میکند.
هوش مصنوعی: وقتی که چشم نیمه مست تو به سرقت میپردازد، عقل و ذکاوت را از جادو و موجودات عجیب میگیرد.
هوش مصنوعی: هیچ دلی وجود ندارد که از زیبایی و دلربایی محبوبش نتواند دل برباید و در هر لحظه به خاطر او شیطنت نکند.
هوش مصنوعی: من به وصال تو امید زیادی دارم، اما نگرانم که در پایان، آرزوهایم مرا ناامید کنند.
هوش مصنوعی: با قدرت و ارادهام حرکت میکنم و تلاش میکنم تا جایی که امکان دارد، تا شاید سرنوشت و شانس به من کمک کنند و به موفقیت برسم.
هوش مصنوعی: زمانی که اوضاع برایم سخت و دشوار میشود، به کسی پناه میبرم تا در قضیهی من و تو قضاوت کند.
هوش مصنوعی: من به دختر شیر خدا میروم تا او تو را به مسیر وفاداری هدایت کند.
هوش مصنوعی: زینب، دختر عزیز فاطمه، از آنجا که دارای عزت و شرافت است، به مقام والایی دست یافته که حتی روحالامین (جبرائیل) به خاطر این مقام، در برابرش تواضع میکند.
هوش مصنوعی: آن آسمانی که نمایانگر پاکی و عفت است، همانند دلیلی برای سجده و احترام به قامت اوست که به زیبایی در برابرش خم میشود.
هوش مصنوعی: هرگاه در فرمان دادن و نهی کردن، اراده و عزم قویتری داشته باشد، تقدیر و سرنوشت به مانند یک لشکر به او یاری میرساند.
هوش مصنوعی: جبرییل همچون پرندهای به سمت عرش الهی پرواز کرد، زیرا اگر مورچهای مورد حمایت او قرار بگیرد، آن مورچه را نیز همچون پرندهای بزرگ و زیبا خواهد کرد.
هوش مصنوعی: خاکی که پای جوی آب او به آن میرسد، مانند آب خضر (آب حیات) ادعای زندگی و جانپروری میکند.
هوش مصنوعی: اگر خورشید بر چهرهاش به خاطر زیباییاش تکیه کند، پرتوی از آن زیبایی در نگاهش میتابد و آن را جذابتر میکند.
هوش مصنوعی: در آسمان بلند، او مانند خورشید و ماه میتابد و این ذرهای که به ما مینمایاند، ستارهای خاص را میسازد.
هوش مصنوعی: اگر زنی به خاطر پاکی و حیا، بر بهترین زنان دنیا برتری داشته باشد، بسیار شایسته است.
هوش مصنوعی: اگر کسی از عفاف و پاکدامنی خود محافظت نکند، ممکن است دچار تهمت و شایعه شود. اما اگر آموزش و تربیت صحیحی داشته باشد، آن تربیت میتواند او را از غرق شدن در این مشکلات نجات دهد.
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد از باغ بهشت خارج شود، به شرطی که با گردان و خدمتکاران خود نرود، در صورتی که رقیبی برای همسرش باشد.
هوش مصنوعی: از دانش و بردباری پیامبر گرامی، مانند نور ماه میتابد و با سخنانش، معجزهگون همچون رزم حیدر، قدرت و تأثیرگذار است.
هوش مصنوعی: در فصل زمستان، هنگامی که بوی خوش نعمت و فضل او به مشام میرسد، زمین را مانند بهار سبز و دلانگیز میکند.
هوش مصنوعی: اگر باد از سمت جهنم بوی نام او را به ارمغان بیاورد، این بوی خوش میتواند همچون آب کوثر به کام اهل جهنم فرود آید و برایشان لذتبخش باشد.
هوش مصنوعی: در این بیت به این موضوع اشاره شده است که دانشی که فردی دارد، آنقدر گسترده است که اگر بخواهد، میتواند تمامی زمین و آسمان را در یک دفتر جمعآوری کند. در واقع، این فرد توانایی نوشتن تمام حقایق و فضایل موجود در دنیا را دارد.
هوش مصنوعی: زمانی که منتظران در روز محاسبه حاضر شوند، او از همه برتری خواهد داشت.
هوش مصنوعی: او به جان خود سختیها و مشکلات کربلا را پذیرفت تا در روز مصیبت حسین، به عنوان یاور او حضور داشته باشد.
هوش مصنوعی: برادرش را همراهی کرد تا در شام برای کودکان یتیمش مادری پیدا کند.
هوش مصنوعی: در کوفه، وقتی مردم سر حسین را بر روی نی دیدند، این جمله را گفتند که این صحنه به قلب جهان، آتش خواهد زد و آن را دگرگون خواهد کرد.
هوش مصنوعی: کجاست مادر تو فاطمه که با presence اش، طراوت و زیبایی را از دل و جان برمیکشد و چهره را مانند احمرها از خون دل، رنگین و درخشان میکند؟
هوش مصنوعی: کسی به ملاقات تو میآید و با نی بر این سر بریده و خاکستری نگاه میکند.
هوش مصنوعی: فرزند مرجانه، خون تو بر زمین ریخته شده و اکنون با نسل تو دعوای جنگاوری میکند.
هوش مصنوعی: ما را در میان بازار به خاطر زیبایی بیپرواییم جلب توجه کرده و در بلندای عزت و بزرگی خود، مقام و سلطنتی به ما میدهد.
هوش مصنوعی: فرزندان حرام باید با وقار و متانت خود را پنهان کنند و چهرهی خود را تحت یک نقاب زیبا بپوشانند.
هوش مصنوعی: زینب که خود نماینده عصمت و پاکی خداست، چرا موی خود را بهجای اینکه با پوشش مناسب بپوشاند، بهصورت زیبایی در معرض نمایش قرار دهد؟
هوش مصنوعی: شخصی به تو طعنه میزند و تو را به تمسخر میگیرد، در حالی که دیگران در حضور تو به ناز و کرشمه خود میپردازند.
هوش مصنوعی: ای پردهپوشی که موجودات دو عالم را میپوشانی، ابن زیاد از فرزندان تو دارد بیشرمی میکند.
هوش مصنوعی: به خاطر این غم، دلش به ماه میرسد و از دلتنگی، آه را به آسمان میفرستد. همچنین اشکهایش به قدری زیاد است که به زمین نفوذ میکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
صدر جهان که شعله از نور رای تو
بر نور آفتاب فلک برتری کند
سرمایه شرف الدین علی که چرخ
با همتش نزیبد اگر سروری کند
آز شکم گرسنه شود ممتلی ز حرص
[...]
بشنو مدیح من که شنیدن کری کند
مدحی که با فلک به مثابت مری کند
اقبال تو مدیح من از جان من سرشت
جان را قبول کن که قبولش کری کند
با جان من لطافت الفاظ مدح تو
[...]
عالم که کامرانی و تن پروری کند
او خویشتن گم است که را رهبری کند
صدر جهان و عالم جان و سپهر فضل
ای آنکه آسمانت به جان چاکری کند
اطفال فضل را به جهان بهر تربیت
شد وقت آنکه طبع خوشت مادری کند
شاید اگر طبیعت معجزنمای تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
reply flag link
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.