نگارینا به صحرا رو، که بستان حله میپوشد
به شادی ارغوان با گل شراب لعل مینوشد
به گل بلبل همی گوید که نرگس میکند شوخی
مگر نرگس نمیداند که خون لاله میجوشد؟
زبانم میدهد سوسن که گرد عشق کمتر گرد
مگر سوسن نمیداند که عاشق پند ننیوشد؟
نثار باغ را گردون، به دامن در همی بخشد
گل اندر کله زمرد ز خجلت رخ همی پوشد
مرو زنهار در بستان که گر خاری به نادانی
سر انگشت تو بخراشد دلم در سینه بخروشد
نگارا، گر چنین زیبا میان باغ بخرامی
کلاهت لاله برگیرد، قبایت سرو در پوشد
وگر سلمان میان باغ، بوی زلف تو یابد
به دل مهرت خرد، حالی به صد جان باز نفروشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر معشوق را در فصل بهار به صحرا و باغ فرامیخواند و جلوههای گل و ارغوان و نرگس و لاله و سوسن را وصف میکند و خود را عاشقی میداند که پند ناصحان را نمیشنود. سپس از سر نگرانی و غیرت میگوید به باغ نرود، مبادا خاری انگشتش را بخراشد، و زیبایی او را برتر از گلها میشمارد. در پایان سلمان میگوید اگر بوی زلف یار را در باغ بیابد، مهر او را به جان میخرد و به هیچ بهایی نمیفروشد.
هوش مصنوعی: ای معشوق زیبا، به دشت و صحرا برو که باغ جامهٔ نو و رنگین (سبزه و شکوفه) پوشیده است و ارغوان با شادی همراه گل، شراب سرخ مینوشد؛ یعنی بهار است و گلها شکفته و سرخاند.
هوش مصنوعی: بلبل به گل شکایت میکند که نرگس شوخی و گستاخی میکند و چشمناز میآید؛ مگر نرگس نمیداند که لاله از غیرت و رشک، خونش به جوش آمده است؟
هوش مصنوعی: سوسن (که به داشتن ده زبان معروف است) مرا زبان و پند میدهد که کمتر گرد عشق بگرد؛ مگر سوسن نمیداند که عاشق پند و نصیحت نمیشنود؟
هوش مصنوعی: آسمان برای نثار باغ، دامندامن مروارید (قطرههای باران و شبنم) میبخشد، و گل از شرم، چهرهاش را در کلاهی زمردین (غنچهٔ سبز) پنهان میکند.
هوش مصنوعی: زنهار به باغ نرو، چون اگر خاری از روی نادانی نوک انگشت تو را بخراشد، دل من در سینه به فریاد و ناله درمیآید.
هوش مصنوعی: ای معشوق، اگر اینگونه زیبا در میان باغ با ناز راه بروی، لاله کلاه تو را برمیدارد و سرو قبای تو را میپوشد؛ یعنی گلها و درختان از تو زیبایی وام میگیرند و به تو تشبّه میجویند.
هوش مصنوعی: و اگر سلمان در میان باغ بوی زلف تو را بیابد، مهر تو را به جان میخرد و آن را حتی در برابر صد جان هم نمیفروشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به بستان شو که شاخ از باد خلعتها همی پوشد
تقاضا کن که هر گلبن همی با حور میکوشد
نه چشم است آنکه بر صحرا جنان باغ کم بیند
نه گوش است آنکه در بستان سماع مرغ ننیوشد
کنون عابد کند مسیتی و جان و مال دربازد
[...]
نگارینا به صحرا رو که صحرا حله میپوشد
به جام ارغوان بلبل شراب وصل مینوشد
به گل بلبل همیگوید که نرگس میکند شوخی
مگر نرگس نمیداند که خون لاله میجوشد
چه پندم میدهد سوسن که گرد عشق کمتر گرد
[...]
جهان پیر باز از دست نیسان خرقه میپوشد
مبارک بادش ار بر دُردخواران زهد نفروشد
قبای سبزه میبینی صبا کسوت همیدوزد
ردای سرو میدانی چمن خلعت همیپوشد
شکوفه زیر لب بر ساغر خیری همیخندد
[...]
بتی دارم که چشم مرحمت پیوسته می پوشد
به قول مدعی با قتل من هر لحظه می کوشد
چو بعد از مرگم آن نو خط بغیری باده می نوشد
ز خاکم سبزه می روید ز خونم لاله می جوشد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.