ای در ایام تو تیغ غمزه را الماس نام
در میان کینه جویانت خدانشناس نام
شیوه ی بیگانگی از بس به عهدت عام شد
دور نبود گر نداند خضر را الیاس نام
چشم و مژگان سیاهت هندوان جنگجو
کرده ایشان را جهان خودرای [و] جادو داس نام
ظرف هرکس برنتابد ساغر عشق ترا
این قدح دارد ز ما دریاکشان چون طاس نام
هرکه را دیدیم، دارد احتراز از ما سلیم
تا به بدنامی برآوردیم چون افلاس نام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل خطاب به معشوقی بیرحم است که در روزگارش غمزهاش به الماس و خودش به خدانشناسی شهره است و بیگانگی چنان رواج یافته که خضر هم الیاس را نمیشناسد. شاعر چشم و مژگان سیاه او را به هندوانی جنگجو و جادوگر مانند میکند و ادعا میکند جام عشق او را تنها دریاکشانی چون خودش تاب میآورند. در پایان از تنهایی خود مینالد که مانند فقر بدنام شده و همه از او دوری میکنند.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که در روزگار تو شمشیر غمزه و نگاهت را «الماس» مینامند، چون بسیار تیز و برنده است؛ و در میان کسانی که با تو کینه و ستیز دارند، تو را «خدانشناس» میخوانند، یعنی بیرحم و بیپروا.
هوش مصنوعی: رسم بیگانگی و آشنانبودن در روزگار تو چنان همگانی شده است که شگفت نیست اگر حتی خضر نام الیاس را نداند، با آنکه این دو همراه و همدم همیشگی شمرده میشوند.
هوش مصنوعی: چشم و مژگان سیاه تو مانند هندوانی جنگجو هستند و مردم جهان آنها را «خودرای» و «جادو داس» نامیدهاند؛ «جادو داس» بازی با نامهای هندی است که به «داس» ختم میشوند و به جادوگری چشم هم اشاره دارد.
هوش مصنوعی: گنجایش هر کسی تاب جام عشق تو را ندارد؛ اما ما که دریا را سر میکشیم، این جام را تنها کاسهای معمولی مینامیم.
هوش مصنوعی: سلیم میگوید: هر که را دیدیم از ما دوری میکند، از آن زمان که مانند فقر و تهیدستی به بدنامی شهره شدیم؛ همانطور که همه از فقر میگریزند، از ما نیز میگریزند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.