ما همچو گل به چاک گریبان نشستهایم
چون لاله در لباس شهیدان نشستهایم
هر یک به فکر طرّهای آشفتهخاطریم
جمعیم دوستان و پریشان نشستهایم
یاران و بوی گل همه در سِیْرِ گلشنند
ما همچو غنچه پای به دامان نشستهایم
جز نان خشک، قسمت ما نیست از جهان
گویی مگر به سفرهٔ دهقان نشستهایم
جنبیدن است باعث آزار ما سلیم
گویی چو تیر بر سر پیکان نشستهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به تصویر کشیدن حال و وضعیت گروهی از دوستان است که در حالی نشستهاند که هر کدام به نگرانیها و مشکلات خود مشغولند. آنها همچون گل و لاله به زیبایی و سرسبزی اشاره میکنند، اما در عین حال از فقدان خوشبختی و زندگی راحت در رنجاند. در واقع، این افراد به عمق مسائل زندگی خود پی برده و از فقر و مشکلات خسته شدهاند، در حالی که فعالیت و تحرک برایشان آزاردهنده است. شاعر با نام خود، سلیم، احساس ناتوانی و تعلق خاطر به وضعیت موجود را بیان میکند.
هوش مصنوعی: ما مانند گل در چاک گریبانها نشستهایم، مانند لالههایی که در لباس شهدای از جانگذشته زیباتر از همیشه جاودانه شدهاند.
هوش مصنوعی: هر کدام از ما در دل نگران یک مسأله خاص هستیم. گرچه دور هم جمع شدهایم و دوستانه نشستهایم، اما در واقع دلهره و نگرانیهای خود را در سر داریم.
هوش مصنوعی: دوستان و عطر گل همه در حال گردش و لذتبردن از باغ هستند، اما ما مانند غنچهای هستیم که در دامان خود نشستهایم و از این زیباییها بیخبر ماندهایم.
هوش مصنوعی: به جز نان خشک، چیزی نصیب ما نمیشود از این دنیا. انگار که ما فقط در کنار سفره یک کشاورز نشستهایم.
هوش مصنوعی: جنبش و حرکت ما را آزار میدهد، مثل این است که بر سر ما تیر نشسته باشد و هر لحظه ممکن است آسیب ببینیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما از غم تو بی سر و سامان نشسته ایم
بی وصل تو بماتم هجران نشسته ایم
زان دم که خط دوست بپوشید روی او
با دود دل ز آتش پنهان نشسته ایم
اندر هوای چشم و دو زلف سیاه او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.