هرکه را بینی، بود در فکر سامان طمع
تا به کی بیند کسی خواب پریشان طمع
قرص لیموی قناعت، چاره ی این علت است
نشکند صفرای اهل حرص از نان طمع
عافیت خواهی، توقع را ز خاطر دور کن
در دهانت بیضه ی مار است دندان طمع
چون مگس از عجز تا کی پشت سر خارد کسی
زهرمار حرص بادا شکرخوان طمع
بی توقع نیست کس، آزادگان را هم بود
چشم پوشیده، چراغ زیر دامان طمع
سجده ی آدم نکرد ابلیس از فرمان حق
می کند آدم سجود او به فرمان طمع
مدح دونان گفتن از روی طمع باشد سلیم
چند همچون نوحهگر باشی ثناخوان طمع



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل نکوهش طمع و چشمداشت است. شاعر قناعت را داروی بیماری حرص میداند و میگوید طمع مانند تخم مار در دهان آدمی است. به گفتهٔ او حتی آزادگان هم طمع دارند و فقط آن را پنهان میکنند. با این مقایسه که ابلیس از فرمان خدا سرپیچید اما آدمی به فرمان طمع سجده میکند، شاعر در پایان خود را از مدح فرومایگان برای مزد سرزنش میکند.
هوش مصنوعی: هر کسی را که ببینی در اندیشهٔ فراهم کردن اسباب طمع و رسیدن به خواستههای آزمندانه است. تا کی باید آدمی خواب آشفته و پریشانِ طمع را ببیند؟
هوش مصنوعی: قناعت مانند قرص لیمو داروی این بیماری است؛ همانطور که در طب قدیم لیمو صفرا را مینشاند، قناعت حرص را درمان میکند. اما نانِ طمع صفرای آزمندان را فرو نمینشاند و حرصشان را کم نمیکند.
هوش مصنوعی: اگر سلامت و آسودگی میخواهی، چشمداشت از دیگران را از دلت بیرون کن. دندان طمع در دهان تو مانند تخم مار است که سرانجام ماری زهرآگین از آن بیرون میآید.
هوش مصنوعی: تا کی باید آدمی مانند مگس از سر ناتوانی و درماندگی پشت سرش را بخاراند و دست به هم بمالد؟ امید است که سفرهٔ شیرینِ طمع برای طمعکار زهر مارِ حرص شود.
هوش مصنوعی: هیچکس بیچشمداشت نیست؛ حتی آزادگان نیز طمع دارند، ولی آن را پوشیده نگه میدارند، مانند چراغی که زیر دامن پنهان شده باشد.
هوش مصنوعی: ابلیس با آنکه خدا فرمان داد، به آدم سجده نکرد؛ اما آدمیزاد به فرمان طمع در برابر ابلیس، یعنی در برابر فرومایگان و نفس، سجده میکند.
هوش مصنوعی: سلیم، ستایش فرومایگان از سر طمع است. تا کی میخواهی مانند نوحهخوانی که برای مزد میخواند، ستایشگر طمع باشی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
غیر تلخی، طعم دیگر نیست در نان طمع
نانخورش از سرکه ابروست در خوان طمع
ای که خواهی سازی آباد از گرفتن خویش را
خانه های اعتباراتست، ویران طمع
طبع طامع را نباشد از گدایی چاره یی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.