غیر تلخی، طعم دیگر نیست در نان طمع
نانخورش از سرکه ابروست در خوان طمع
ای که خواهی سازی آباد از گرفتن خویش را
خانه های اعتباراتست، ویران طمع
طبع طامع را نباشد از گدایی چاره یی
جز کف در یوزه نبود کاسه خوان طمع
بسکه بوی چرب و نرمی ناید از احسان خلق
نانشان نبود ز خشکی باب دندان طمع
معده، حرص و طمع از جوع کی گردد خلاص؟
پر نگردد هیچ کس را هرگز انبان طمع
بسکه طامع را پر است از خار خار حرص دل
آتش افتد از نگاه گرم در جان طمع
رشته رزقت بدست قبض و بسط دیگری است
زآن گره نگشوده هرگز کس بدندان طمع
هر چه خواهی، چیده بر خوان قناعت رنگ رنگ
نان خود تاکی خوری واعظ ز انبان طمع؟!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در نکوهش طمع و ستایش قناعت است و با تصویرهای سفره و نان و انبان، طمع را مایهٔ تلخی، خواری، گدایی و ویرانی آبرو نشان میدهد. شاعر میگوید انبان طمع هرگز پر نمیشود و احسان مردم با ترشرویی همراه است. سپس یادآوری میکند که روزی در دست خداست و با طمع گشوده نمیشود، و در پایان خود را به خوردن از سفرهٔ رنگارنگ قناعت فرا میخواند.
هوش مصنوعی: نانی که از راه طمع به دست آید جز تلخی مزهای ندارد؛ بر سفرهٔ طمع، خورشِ نان فقط ترشرویی و اخمِ بخشنده است که به سرکه مانند شده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که میخواهی با گرفتن از دیگران خود را آباد و توانگر کنی، بدان که طمع، خانهٔ آبرو و اعتبار آدمی را ویران میکند.
هوش مصنوعی: آدم طمعکار چارهای جز گدایی ندارد؛ کاسهٔ سفرهٔ طمع چیزی جز کف دستِ دریوزگی و گدایی نیست.
هوش مصنوعی: چون از بخشش مردم بوی نرمی و مهربانی برنمیآید، نانشان چنان خشک است که به دندان طمعکار هم نمیسازد؛ یعنی احسانِ خلق با خشکی و منت همراه است.
هوش مصنوعی: معدهٔ حرص و طمع هرگز از گرسنگی رها نمیشود؛ انبان طمع هیچکس هیچگاه پر نمیشود.
هوش مصنوعی: دل طمعکار چنان پر از خارخار و آزارِ حرص است که با یک نگاه گرم و مشتاقانه به مال دیگران، آتش در جانش میافتد، همانگونه که خار خشک زود آتش میگیرد.
هوش مصنوعی: رشتهٔ روزی تو در دست قبض و بسطِ دیگری، یعنی خداوند، است؛ از این رو هیچکس هرگز گره روزی را با دندان طمع نگشوده است.
هوش مصنوعی: واعظ به خود میگوید: هر چه بخواهی، رنگارنگ بر سفرهٔ قناعت چیده شده است؛ تا کی میخواهی نانت را از انبان طمع بخوری؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرکه را بینی، بود در فکر سامان طمع
تا به کی بیند کسی خواب پریشان طمع
قرص لیموی قناعت، چاره ی این علت است
نشکند صفرای اهل حرص از نان طمع
عافیت خواهی، توقع را ز خاطر دور کن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.