کی ز تیغ آفتاب خویش باشد غم مرا
سر بود در راه او چون قطرهٔ شبنم مرا
من که همچون سبزهام هر شبنم آب زندگی ست
از چه دارد ابر بر سر منت عالم مرا
معجز عیسی ز زخم سینهٔ من عاجز است
کی چو داغ آینه سودی دهد مرهم مرا
تا به کی از آتش هر کس گدازم همچو موم
کاشکی بردی دلی از سنگ چون خاتم مرا
در قیامت ساقی کوثر اگر جامی دهد
کافرم گر باشد از آشوب محشر غم مرا
ای که دست قدرتت، هم پنجه ی صنع خداست
مشت خاکی قابلم، گر می کنی آدم مرا
سوخته گر آتش غم شاخسارم را سلیم
میتواند کرد ابر دست او خرم مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از آمادگی خود برای فنا شدن در راه معشوق، قناعتش و زخم درمانناپذیر دلش سخن میگوید و آرزو میکند دلی سخت داشت تا از آتش هر کسی نگدازد. در بیتهای پایانی رو به ساقی کوثر میآورد و امیدوار است که جام و دست بخشندهٔ او هراس محشر را از دلش ببرد، او را به کمال برساند و وجودِ غمسوختهاش را دوباره سرسبز کند.
هوش مصنوعی: من هرگز از تیغ آفتابِ خودم، یعنی معشوق، غمی ندارم. مانند قطرهٔ شبنم که در برابر خورشید فنا میشود، سرم را در راه او نهادهام و از نابودی در راه او شادم.
هوش مصنوعی: من مانند سبزهام و هر قطرهٔ شبنم برایم آب حیات است و به اندکی قانعم. پس چرا ابر بر سرم منت همهٔ عالم را میگذارد؟ مرا به بخشش فراوان او نیازی نیست.
هوش مصنوعی: حتی معجزهٔ عیسی که مردگان را زنده میکرد از درمان زخم سینهٔ من ناتوان است. همانگونه که مرهم زنگار آینه را پاک نمیکند، مرهم نیز دردی از من دوا نمیکند.
هوش مصنوعی: تا کی باید مانند موم از آتش هر کسی آب شوم و هر نقشی را بپذیرم؟ ای کاش دلی از سنگ داشتم، مانند نگین انگشتر که بر موم نقش میزند و خود نرم نمیشود.
هوش مصنوعی: اگر در روز قیامت ساقی کوثر جامی به من بدهد، کافرم اگر از آشوب و هراس محشر غمی داشته باشم. ساقی کوثر لقب امام علی است و شاعر به شفاعت او امید دارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که دست قدرتت همتای دست آفرینندهٔ خداست، من مشتی خاکِ شایستهام اگر بخواهی مرا آدم کنی. یعنی با عنایت تو میتوانم به کمال انسانی برسم. مخاطب احتمالاً همان ساقی کوثر است.
هوش مصنوعی: ای سلیم، اگر آتش غم شاخههای وجودم را سوزانده باشد، ابرِ دستِ بخشندهٔ او میتواند دوباره مرا سبز و شاداب کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر نباشد قید آن گیسوی خم بر خم مرا
کی بصد زنجیر بتوان داشت در عالم مرا
با خیال آن پری خو کرده ام ناصح برو
خوش نمی آید ملاقات بنی آدم مرا
نه منم بی غم نه غم بی من دمی ایزد مگر
[...]
نیست بر ابر بهاران، دیده پر نم مرا
آب باریک قناعت می کند خرم مرا
یک سر سوزن تعلق نیست با عالم مرا
رشته از پا برنیارد رشته مریم مرا
از شمار موج آگاهم ز روشن گوهری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.