با عشق، کی مراتب امید شد بلند؟
گردید سایه پست، چو خورشید شد بلند
دارد سری به سینه ی مجروح عاشقان
هرجا که ناخنی چو مه عید شد بلند
موج شراب، دام تذرو سعادت است
از فیض جام، پایه ی جمشید شد بلند
تعجیل آفت است، که هم بیشتر نماند
سرو چمن که دیرتر از بید شد بلند
ایام می دهد به شهان، هرچه می دهد
دست تو ای گدا به چه امید شد بلند؟
انگشت اگر کسی به لب جام زد سلیم
شور و فغان ز تربت جمشید شد بلند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی اثر عشق و امید در زندگی میپردازد و نشان میدهد که عشق میتواند شرایط را تغییر دهد و امید را در دلها زنده کند. عشق نه تنها سایه را به نور بدل میکند، بلکه زخمهای دل عاشقان را نیز التیام میبخشد. همچنین، اشارهای به خوشی و سعادت ناشی از نوشیدنیهای معنوی و تجربیات عرفانی دارد. در انتها، شاعر به این نکته میپردازد که زمان و فرصتها یکی از نعمتها هستند و در نهایت، عشق از دلها فریاد میکشد و یاد و نام بزرگانی چون جمشید را زنده میکند.
هوش مصنوعی: با عشق، آیا امید به قلهها رسید؟ سایهها در برابر خورشید، به پایینتر رفتند.
هوش مصنوعی: درد و غم عاشقان در هر جایی که نشانه ای از شادی و زیبایی باشد، به وضوح خود را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: موج شراب، فرصتی برای دستیابی به خوشبختی است و برکت نوشیدن آن باعث دستیابی به علو مقام و عزت میشود.
هوش مصنوعی: تسریع در انجام کارها میتواند مضر باشد؛ زیرا اگر عجله کنید، نتیجهای که میخواهید دیرتر و بدتر حاصل میشود. در اینجا به این نکته اشاره شده است که گاهی زمان لازم برای رسیدن به نتیجه بهتر باید صبر کرد.
هوش مصنوعی: روزگار به پادشاهان هر آنچه که میدهد، اما تو ای درویش، به چه امیدی دست دراز کردهای؟
هوش مصنوعی: اگر کسی انگشتش را به لب جامی بزند، صدای بلندی از شور و فریادی از خاک جمشید به گوش میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.