دلم آن زلف سیه برد و تغافل دارد
که سر زلف ندارد، خم کاکل دارد
از سر شوق رود تا پی آن طرف کلاه
غنچه دامن به میان از پر بلبل دارد
صبح شد، مست من از خواب صبوحی برخیز!
که صبا آمده و رقعه ای از گل دارد
مشکلی نیست که از عشق تو آسان نشود
در ره شوق تو سیلاب فنا پل دارد
مرد دنیا که خورد باده، ترقی نکند
سنگ در آب، همه رو به تنزل دارد
بی نیاز از کرم اهل جهانیم سلیم
نیست محتاج کسی، هرکه توکل دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و شوق و حال و هوای سرمستی پرداخته است. او از زلف سیاه محبوبش سخن میگوید که در دلش تاثیر عمیق گذاشته و او را به سوی عشق میکشاند. با بیدار شدن از خواب و مشاهده صبح، به شوق معشوق و زیبایی طبیعت اشاره میکند و بر این نکته تأکید دارد که مشکلات ناشی از عشق، در مسیر عشق و شوق حل میشود. شاعر همچنین به نقد دنیازدگی میپردازد و بیان میکند که کسانی که به عشق و معشوق توکل دارند، نیازی به کرم و کمک دیگران ندارند.
هوش مصنوعی: دل من، آن زلف سیاه را گرفته و به بیتوجهی مینگرد، در حالی که خود نیز زلفی ندارد و فقط خم کاکلش را دارد.
هوش مصنوعی: از روی شوق، به سمت آنجا میرود که کلاه غنچه قرار دارد و دامنش را به میان میکشاند، در حالی که پر بلبل را دارد.
هوش مصنوعی: صبح شده و من که تحت تاثیر خواب صبحگاهی هستم، بیدار شو! چرا که نسیم (صبا) آمده و پیامی از گل با خود آورده است.
هوش مصنوعی: هیچ مشکلی وجود ندارد که با عشق تو حل نشود. در مسیر عشق تو، دریاهایی از فانی شدن هم وجود دارد.
هوش مصنوعی: مردی که در دنیا مشغول خوشگذرانی و خوشی باشد، هرگز پیشرفت نخواهد کرد. مانند سنگی که در آب غوطهور است و به جای بالا رفتن، همواره در حال پایین رفتن است.
هوش مصنوعی: ما به رحمت و کرم دیگران نیازی نداریم، زیرا کسانی که به خداوند توکل دارند، بینیاز و سلیم هستند و به هیچکس محتاج نخواهند شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.