می توان رفتن ز کویش، لیک حسرت در قفاست
خار خار آرزو ما را درین ره خار پاست
زینت آشفتگان باشد پریشانی چو زلف
این تهیدستی برای دست ما رنگ حناست
از پریشانگردی او خاطر من جمع نیست
با من است، اما نمی دانم دل او در کجاست
در جهاد آرزو، آزاد مردان را بس است
ترکش تیری که بر پهلو ز نقش بوریاست
راحت مردان، هم از سرپنجه ی مردانگی ست
شیر را در وقت خفتن دست و بازو متکاست
جز خم می، می کند هر کس خم دیگر به خاک
گر چو قارون، زنده در خاکش کند دوران، رواست
کشتن خود خواستم هر جا که تیغی شد بلند
بهر طوفان ماندگان، هر موج محراب دعاست
کم مباد از دیدهٔ من خاک راه او سلیم
آنچه هرگز درنمیآید به چشمم، توتیاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از عاشقی میگوید که حسرت و آرزو نمیگذارد از کوی معشوق دل بکند. او پریشانی و تهیدستی را زینت عاشقان و سادهزیستی را سلاح آزادمردان میداند و گنجاندوزان را سزاوار سرنوشت قارون میشمارد. در پایان آرزوی کشتهشدن در راه عشق را بیان میکند و خاک راه معشوق را از هر سرمهای برتر میداند.
هوش مصنوعی: میتوان از کوی معشوق رفت، اما حسرت پشت سر ما را میکشد. خلش آرزو در این راه مثل خاری در پای ماست و نمیگذارد برویم.
هوش مصنوعی: پریشانی برای عاشقان آشفتهحال زینت است، همانگونه که زلف با پریشانی زیبا میشود. تهیدستی ما هم برای دستمان مانند رنگ حنا آرایش است.
هوش مصنوعی: از سرگردانی و بیقراری معشوق دلم آرام نیست. او کنار من است، اما نمیدانم دلش کجاست.
هوش مصنوعی: در جنگ با آرزوها، برای آزادمردان همین بس است که نقش حصیر بر پهلویشان مانند ترکشی پر از تیر نقش ببندد. یعنی سلاح آنان فقر و سادهزیستی است.
هوش مصنوعی: آسایش مردان نیز از نیروی بازوی خودشان است و به کسی تکیه ندارند؛ همانگونه که شیر هنگام خواب سر بر دست و بازوی خود میگذارد.
هوش مصنوعی: هر کس جز خم شراب، خم دیگری را زیر خاک پنهان کند، یعنی گنج و مال بیندوزد، سزاوار است که روزگار او را مانند قارون زنده در خاک فرو ببرد.
هوش مصنوعی: هر جا شمشیری بالا رفت، کشته شدن خود را آرزو کردم. برای کسانی که در طوفان گرفتار ماندهاند، هر موجی محراب دعاست؛ پس برای من نیز هر تیغ خمیده جای دعا و آرزوی مرگ است.
هوش مصنوعی: سلیم میگوید: خاک راه معشوق هرگز از چشمم کم نشود. توتیا (سرمهٔ گرانبها) هرگز در نظرم ارزشی ندارد و تنها خاک راه او را برای چشمم میخواهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یافت از یزدان ملک سلطان به شادی هرچه خواست
روز شادی روز ما سلطان دین سلطان ماست
بند شاهی کرد محکم راه دولت کرد پاک
چشم عالم کرد روشن کار گیتی کرد راست
وقت وقت رامش است و روز روز عشرت است
[...]
آن شنیدستی که روزی زیرکی با ابلهی
گفت کین والی شهر ما گدایی بیحیاست
گفت چون باشد گدا آن کز کلاهش تکمهای
صد چو ما را روزها بل سالها برگ و نواست
گفتش ای مسکین غلط اینک از اینجا کردهای
[...]
شاه را تاج ثنا دادم نخواهم بازخواست
شه مرا نانی که داد ار باز میخواهد رواست
شاه تاج یک دو کشور داشت لیک از لفظ من
تاجدار هفت کشور شد به تاجی کز ثناست
شه مرا نان داد و من جان دادمش یعنی سخن
[...]
یارب این مائیم و این صدر رفیع مصطفاست
یارب این مائیم و این فرق عزیز مجتباست
یارب این مائیم و این روی زمین یثرب است
کاسمان را هفت پشت از رشک یک رویش دوتاست
خوابگاه مصطفی و کعبه مان از پیش و پس
[...]
خوش ولایت ها که در تحتِ امورِ اولیاست
مصرِ استغنا و رومِ فقر و بغدادِ رضاست
بخشِ ایران قسمِ عشق و قسم توران بخش عقل
در میان آمویِ حکمت هم روان و هم رواست
هم خراسانِ سلامت هم عراق عافیت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.