عالم چو حباب و هستی‌یِ حق چو یَم است
زین بحر، نمایشِ حبابی کَرَم است
جز هستی‌یِ بحر، هر نمودی است دمی است
بودی که نمود اوست یکدم عدم است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
عالم چو حباب و هستی‌یِ حق چو یَم است
زین بحر، نمایشِ حبابی کَرَم است
جز هستی‌یِ بحر، هر نمودی است دمی است
بودی که نمود اوست یکدم عدم است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مسأله هستی و عدم می‌پردازد. او هستی را به حبابی تشبیه می‌کند که در دریا (یعنی وجود حقیقی خداوند) ظهور می‌کند و موقتی است. در حقیقت، هر پدیده‌ای که به چشم می‌آید، تنها یک لحظه از وجود است، و در بعدی دیگر به عدم می‌گراید. در نهایت، این شعر بر ناپایداری جهان و گذرایی آن تأکید دارد.
هوش مصنوعی: عالم مانند حبابی است که در سطح آب شناور است و حقیقت وجود، همچون دریا یا یم بزرگی است. از این دریا، حبابی که نمایان می‌شود، نشان‌دهنده‌ی لطف و کرم الهی است.
هوش مصنوعی: هر چیزی در این دنیا، مانند یک لحظه است که به وجود آمده و وجودش به مدت کوتاهی ادامه دارد. وجود واقعی تنها به یک لحظه محدود است و در واقع، وجودها همچون Ocean (دریا) وجود دارند، ولی در حقیقت هر کدام از آنها برای مدت کوتاهی ظاهر می‌شوند و سپس به عدم بازمی‌گردند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در طاس فلک جرعه شادی و غم است
گه محنت و دولتست و گه بیش و کم است
آسوده دلی بود که هر جرعه چرخ
نوشید و ننالید اگر جمله دم است
بر لوحِ دلت نقشِ دو عالم رقم است
رو لوح بشوی و ز ناحق دودم است
ور با عدمت برَند اصلت عدم است
انگار نزادهای بمیر این چه غم است
لطف تو و قهر تو همیشه به هم است
لکن چو ضعیفیم به جان در ستم است
ای آنکه ز هیچ هر چه خواهی بکنی
با من همه آن کن که طریق کرم است
دریای سرشک دیده پُر نم ماست
وان بدر که بر کوه نتابد دل ماست
در حسرت همدمم بشد عمر عزیز
ما در غم همدمیم و غم همدم ماست
گیرم که مرا هر سر مو یک قلم است
گر شرح غمت نویسم این نیز کم است
بس دم نزم که بر دل روشن تو
حاجت سخن نیست که دل جام جم است
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.