روی بر هر کس کنی با تیغ تیز
رو به او آورده بخت مقبلش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این تکبیت از متفرقات صفیعلیشاه است. در آن گفته میشود که روی آوردن معشوق یا ممدوح به هر کس، حتی اگر با تیغ تیز و برای کشتن او باشد، نشانهٔ روی آوردن بخت و اقبال به اوست. مضمون آن همان اندیشهٔ عارفانه است که کشته شدن به دست دوست را سعادت میداند.
هوش مصنوعی: اگر تو با شمشیر بُرّان هم به سوی کسی رو کنی، بخت نیکش به او روی آورده است؛ یعنی حتی کشته شدن به دست تو و روبهرو شدن با تیغ تو برای هر کس سعادت و اقبال است. این معنا میتواند خطاب به معشوق یا ممدوح باشد و در نگاه صوفیانه، کشته شدن به دست دوست را کامیابی میشمارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وادی دورست و راه مشکلش
من بمیرم در نخستین منزلش
تا چنان گردد که میخواهد دلش
آن دل کور بد بیحاصلش
برتر است از عرش اعلی منزلش
زانکه توحید خدایست اولش
دید شیرین سوی خود میل دلش
شد به حکم آنکه دانی مایلش
مهبط فیض بلاغا ی ت دلش
مجمع البحرین شد زاب و گلش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.