ز چنگ و عود شنیدم به گوش حال نه قال
که آب بی توحرام است باده با تو حلال
کنایه ای به جهان پیر کاملی می گفت
که لایق است بجز عاشقی ز اهل کمال؟
خیال زاهد و ما بر نقیض یکدگر است
که او به ذکر جلال است و ما به فکر جمال
کسی که تشنه لب بیخودی است می داند
که لای باده نکوتر بود ز آب زلال
جمال پاک تو پرورده است قد تو را
در آفتاب نهال تو یافته است کمال
نه از برای تو آیینه رونما گشته
که بهر سینهٔ بی کینه گشته است مثال
ز دست عشق سعیدا مباد شکوه کنی
که گر چو نال شوی از جفای یار منال



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عارفانه، حلالبودن باده در حضور معشوق و حرامبودن آب بی او را از زبان حال ساز بیان میکند. شاعر عاشقی را تنها کمال راستین میداند و راه خود را که اندیشه در جمال است از راه زاهد که به ذکر جلال مشغول است جدا میکند. سپس قامت و جمال معشوق را میستاید و دل بیکینه را آینهٔ راستین او میشمارد و در پایان خود را از شکوه از جفای یار بازمیدارد.
هوش مصنوعی: از نوای چنگ و عود، نه با گفتار بلکه با زبان حال، شنیدم که بی تو حتی آب نوشیدن حرام است و با تو باده نوشیدن حلال است.
هوش مصنوعی: پیری کامل به کنایه دربارهٔ جهان میگفت: آیا از میان اهل کمال، جز عاشقی کسی شایستهٔ این مقام هست؟ یعنی کمال راستین فقط در عاشقی است.
هوش مصنوعی: اندیشهٔ زاهد و ما ضد یکدیگر است؛ او به یاد جلال و هیبت خدا مشغول است و ما در اندیشهٔ جمال و زیبایی او هستیم.
هوش مصنوعی: کسی که تشنهٔ بیخودی و مستی است میداند که حتی دُردِ تهماندهٔ شراب از آب زلال بهتر است.
هوش مصنوعی: زیبایی پاک تو قامتت را پرورده است؛ نهال قامت تو در آفتاب جمال خودت به کمال رسیده است.
هوش مصنوعی: آینه برای دیدن روی تو پدید نیامده است، بلکه نمونه و مثالی است برای سینهٔ پاک و بیکینه؛ یعنی دل صاف آینهٔ حقیقی جمال توست.
هوش مصنوعی: ای سعیدا، مبادا از عشق شکایت کنی؛ حتی اگر از ستم یار مانند نی لاغر و نزار شوی، ناله مکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسان که تلخی زهر طلب نمیدانند
ترش شوند و بتابند رو ز اهل سؤال
تو را که میشنوی طاقت شنیدن نیست
مرا که میطلبم خود چگونه باشد حال؟
شکفت لاله تو زیغال بشکفان که همی
[...]
به سیصد و چهل و یک رسید نوبتِ سال
چهارشنبه و سه روز باقی از شوّال
بیامدم به جهان تا چه گویم و چه کنم
سرود گویم و شادی کنم به نعمت و مال
ستوروار بدینسان گذاشتم همه عمر
[...]
اگر کمال بجاه اندر است و جاه بمال
مرا ببین که ببینی کمال را بکمال
من آن کسم که بمن تا بحشر فخر کند
هر آنکه بر سر یک بیت من نویسد قال
همه کس از قبل نیستی فغان دارند
[...]
همیشه گفتمی اندر جهان به حسن و جمال
چو یار من نبود وین حدیث بود محال
من آنچه دعوی کردم محال بود و نبود
از آنکه چشم من او را ندیده بود همال
ز نیکویی که به چشم من آمدی همه وقت
[...]
ز نور قبۀ زرین آینه تمثال
زمین تفته فرو پوشد آتشین سر بال
فروغ چتر سپهری بیک درخشیدن
بسنگ زلزله اندر زند بگاه زوال
درر چو لاله شود لعل در دهان صدف
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.