رخ زرد عشقبازان چمن و بهار باشد
دل پر ز داغ ایشان همه لاله زار باشد
بفکن به عین دریا خود را و امن بنشین
که بلای موج طوفان همه در کنار باشد
دل غافل آن زمان سرد شود ز دار فانی
سر خویش را ببیند که به پای دار باشد
خبری ز کوی جانان دهد آن کسی که دایم
قطرات اشک خونین به رخش قطار باشد
ز جمال گل کسی فیض برد چو چشم نرگس
که تمام دیده گردد همه انتظار باشد
سخن رقیب بدگو نه پسند خاطر اوست
که به حرف بادآورده چه اعتبار باشد
ز حساب روز محشر نبود غمی سعیدا
که ندیده هیچ کس هیچ که در شمار باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عرفانی است و رنجهای عشق، مانند رخ زرد و داغ دل و اشک خونین، را مایهٔ شکوفایی و شرط رسیدن به خبر کوی معشوق میداند. شاعر به غرق شدن کامل در دریای عشق و دل کندن از دنیای فانی فرا میخواند و سخن رقیب را بیاعتبار میشمارد. در پایان، خود را هیچ میخواند و میگوید از حساب روز محشر باکی ندارد، چون هیچ به شمار نمیآید.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زردِ عاشقان برای آنان مانند چمن و بهار است و دلِ پر از داغشان سراسر لالهزار است. رنج و داغ عشق در نظر عاشق مایهٔ شکفتگی و زیبایی است.
هوش مصنوعی: خود را در میانهٔ دریا بینداز و آسوده بنشین، زیرا خطر موج و طوفان همه در کنار و ساحل است. یعنی غرق شدن کامل در عشق یا فنا، ایمنی میآورد و ترس از آنِ کسی است که بر کناره ایستاده است.
هوش مصنوعی: دلِ غافل تنها زمانی از این دنیای فانی دلسرد میشود که سرِ خود را پای چوبهٔ دار ببیند. یعنی آدم غافل تا مرگ را پیش چشم نبیند از دنیا دل نمیکَنَد.
هوش مصنوعی: تنها کسی میتواند از کوی معشوق خبر بدهد که پیوسته قطرههای اشک خونین، پشت سر هم مانند قطار بر چهرهاش روان باشد.
هوش مصنوعی: کسی مانند چشم نرگس از زیبایی گل بهره میبرد که سراپا چشم شود و همهاش انتظار باشد. یعنی دیدار نصیب کسی است که یکسره چشمبهراه بماند.
هوش مصنوعی: سخن رقیبِ بدگو به دل معشوق نمینشیند و آن را نمیپسندد، زیرا حرفی که باد آورده است هیچ اعتباری ندارد.
هوش مصنوعی: سعیدا، از حسابرسی روز قیامت غمی ندارم، زیرا هیچکس ندیده است که «هیچ» را به شمار آورند. یعنی من خود را هیچ میدانم و هیچ را حسابی نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عرفات عشق بازان سر کوی بار باشد
بعلطواف کعبه زین در نروم که عار باشد
چو سری بر آستانش ز سر صفا نهادی
بصفا و مروه ای دل دگرت چه کار باشد
قدمی ز خود برون نه بریاض عشق کآنجا
[...]
شب قدر بی قراران سر زلف یار باشد
مه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد
ز غم نگار از آنرو شب و روز بی قرارم
که غمش نمی گذارد که مرا قرار باشد
من مست رند از آنم ز غم خمار فارغ
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.