قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
قمریان را سرو شد سوهان طوق بندگی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
قمریان را سرو شد سوهان طوق بندگی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مطلع در ستایش قامت معشوق است. شاعر از این تصویر سنتی بهره میگیرد که قمری با طوقی بر گردن، عاشق و بندهٔ سرو است. سپس میگوید سرو با دیدن قد یار چنان شرمنده شد که خود طوق بندگی قمریان را سایید و برید، یعنی از سروری بر آنان دست کشید و برتری قامت یار را پذیرفت.
هوش مصنوعی: همین که سرو قامت زیبا و خرامان تو را دید، از شرم خود را شایستهٔ بندگی ندانست و مانند سوهانی طوقِ بندگی را از گردن قمریها برید. یعنی سرو از دعوی سروری دست کشید و قمریان را که عاشق و بندهٔ او بودند آزاد کرد، چون قامت تو از او برتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ایدل ار داری هوای سروری پاشنده باش
بر جهان ابراز چه سرور باشد از پاشندگی
بر زبر دستان چو خوشه سرکشیت ار آرزوست
پیشه کن با زیردستان دانه وار افکندگی
گر ز سوز تشنگی جانت بلب خواهد رسید
[...]
ای ز خورشید جمالت ماه را شرمندگی
با گدایان تو شاهان در مقام بندگی
پرده از عارض برافکندی که من ماه توام
وه که دارد کوکب طالع بدین فرخندگی
شوکت شاهی متاعی نیست در بازار عشق
[...]
نیست جز داغ عزیزان حاصل پایندگی
خضر، حیرانم، چه لذت میبرد از زندگی
در میان دوستان، با این کمال بندگی
غیر تنهایی نداریم از کسی شرمندگی
دانهسان در خاک گمنامی اگر پوسیدهام
برنمیدارد کس از خاکم، به جز افگندگی
واشود شاید دلی چون دانه ما را زیر خاک
[...]
هر که را از هستی او زندگی
جاودان پاید بوی پایندگی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.