چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟
پیش ازان روز که بسیار مرا یاد کنی
می کند یک سخن تلخ مرا شادی مرگ
گر نخواهی به شکرخنده دلم شاد کنی
رتبه عشق خداداد ز خوبی کم نیست
ناز تا چند به این حسن خداداد کنی؟
زیر دامان گل از داغ غریبی سوزد
بلبلی را که تو از دام خود آزاد کنی
دل آباد مرا زیر و زبر گر سازی
به ازان است که صد بتکده آباد کنی
باطن عشق بود تیغ دودم ای خسرو
مصلحت نیست که خم در خم فرهاد کنی
حسن را شکوه عشاق کند ظالمتر
صائب از دوست مبادا گله بنیاد کنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوق میخواهد پیش از آنکه دیر شود با پیامی دلش را شاد کند و میگوید حتی سخن تلخ او هم مایهٔ شادی است. او ناز معشوق را به زیباییاش نکوهش میکند، با تمثیل بلبل و داستان خسرو و فرهاد هشدار میدهد که عشق دو سو دارد و ستم بر عاشق بیپیامد نیست. در پایان شاعر به خود اندرز میدهد که از دوست گله نکند، زیرا شکایت عاشقان معشوق را ستمگرتر میسازد.
هوش مصنوعی: چه میشود اگر با فرستادن پیامی دل مرا شاد کنی، پیش از آن روزی که (پس از مرگ یا دوری من) بسیار به یادم بیفتی و حسرت بخوری؟
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی با خندهٔ شیرینت دلم را شاد کنی، همین یک سخن تلخ از تو هم مرا چنان شاد میکند که از شادی بمیرم.
هوش مصنوعی: مقام عشق که موهبتی الهی است، از زیبایی کمتر نیست؛ پس تا کی به این زیبایی خدادادت ناز میفروشی؟
هوش مصنوعی: بلبلی که تو از دام خود آزادش کنی، حتی زیر سایهٔ دامن گل نیز از داغ غربت و دوری از تو میسوزد؛ یعنی رهایی از دام تو برای عاشق غربت است نه آزادی.
هوش مصنوعی: اگر دل آباد مرا ویران و زیر و رو کنی، بهتر از آن است که صد بتخانه را آباد کنی؛ یعنی ویران کردن دل عاشق به دست معشوق هم ارزشمند است.
هوش مصنوعی: ای خسرو، درون عشق همچون شمشیری دولبه است (که هر دو سو را میبُرد)؛ صلاح نیست که فرهاد را اینچنین گرفتار پیچ و خم و رنج کنی، زیرا آسیب آن به تو نیز بازمیگردد.
هوش مصنوعی: گله و شکایت عاشقان، زیبارویان را ستمگرتر میکند؛ پس ای صائب، مبادا از دوست شکایت آغاز کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوست دارم که برآشوبی و بیداد کنی
شادیی کن که مرا با غم و فریاد کنی
زاتش عشق چو پولاد بتابی دل من
پس دل خویش چو ناتافته پولاد کنی
بهتو ای طرفهٔ بغداد نه زان دادم دل
[...]
سر آن داری کامروز مرا شاد کنی
دل مسکین مرا از غمت آزاد کنی
خانهٔ صبر دلم کز غم تو گشت خراب
زان لب لعل شکربار خود آباد کنی
خاک پای توام و زاتش سودای مرا
[...]
چو شود گر ز من ای جان دمکی یاد کنی
خاطر خسته ما را شبکی شاد کنی
چو شدم از دل و جان بنده تو پس چه شود
گر ز بند غم و هجر خودم آزاد کنی
یک زمانم ز سر لطف خدا را بنواز
[...]
دایم دل خود به معصیت شاد کنی
چون غم رسدت خدای را یاد کنی
چند دل را به جهان گذران شاد کنی؟
خانه بر رهگذر سیل چه بنیاد کنی؟
خانهٔ دل که در او غیر هوا را ره نیست
به هوس همچو حبابش ز چه آباد کنی؟
پیچ و تاب الم عشق بود جوهر او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.