نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار تو
ختم شد گیرندگی بر مصحف رخسار تو
رحم کن بر تلخکامان پیش ازان کز زهرخط
سبزتر از پسته گردد لعل شکربار تو
هر که شد بی رو، بود آسوده از رو ساختن
شد ز بی رویی طرف آیینه با رخسار تو
سروها از شرم آب و آبها گردند خشک
بر گلستان بگذرد چون سرو خوش رفتار تو
از عرق هر دم به طوفان می دهد پیراهنی
ماه کنعان از حجاب گرمی بازار تو
مغزها شیرین شود در استخوان چون نیشکر
چون به شکرخند آید لعل شکربار تو
می کند نظارگی را شرم رخسار تو آب
دست گلچین غنچه بیرون آید از گلزار تو
قطعه یاقوت و ریحان شد غبار دیده ها
تا به روی کار آمد خط عنبربار تو
بگذرد چون موج از آب زندگی دامن فشان
هر که را دل زنده گردد صائب از افکار تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف زیبایی معشوق است که شاعر با تصویرهایی چون مصحف رخسار، قامت سروگون، لب شکرین و خط عنبرین، برتری او را بر سرو و آینه و حتی یوسف نشان میدهد. در میانه از معشوق میخواهد پیش از رستن خط و گذشتن دوران زیبایی بر عاشقان رحم کند. در پایان، شاعر شعر خود را مایهٔ زندگی دل میشمارد که آدمی را از آب حیات بینیاز میکند.
هوش مصنوعی: نمیتوان چشم از دیدن تو برداشت. دلربایی و جذب نگاه در قرآنِ چهرهٔ تو به کمال رسیده و پایان یافته است. «ختم» به ختم قرآن نیز اشاره دارد.
هوش مصنوعی: به عاشقانِ تلخکام و ناکام رحم کن، پیش از آنکه از زهرِ خطِ تازهرُسته، لبِ لعلِ شکرریزت از پسته سبزتر شود؛ یعنی پیش از آنکه خط بروید و دورهٔ زیباییات بگذرد.
هوش مصنوعی: هر که بیشرم شد، از ظاهرسازی و ریا آسوده است. آینه چون «رو» و شرم ندارد، با گستاخی همچشمِ چهرهٔ تو شده و روبهرویش ایستاده است.
هوش مصنوعی: وقتی قامتِ سروگونه و خوشخرامِ تو از گلستان بگذرد، سروها از شرم آب میشوند و جویها خشک میگردند.
هوش مصنوعی: یوسف (ماه کنعان) از شرمِ رونق و گرمیِ بازارِ زیبایی تو چنان عرق میکند که هر لحظه پیراهنی را به طوفانِ عرق میسپارد. اشاره به پیراهن یوسف دارد.
هوش مصنوعی: هنگامی که لبِ لعلِ شیرینت به خندهٔ شیرین باز شود، مغزِ استخوانها مانند نیشکر شیرین میگردد.
هوش مصنوعی: شرم و حیای چهرهٔ تو بیننده را از خجالت آب میکند؛ دستِ گلچین در باغ تو از شرم مانند غنچه بسته میشود و تهیدست بیرون میآید.
هوش مصنوعی: از وقتی خطِ خوشبوی عنبرینِ تو پدیدار شد، غبارِ چشمهای بینندگان همچون قطعهای خوشنویسی به قلم یاقوت و خطِ ریحان گشت. «یاقوت» به خوشنویس معروف و «ریحان» به نوعی خط اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ای صائب، هر کس دلش از اندیشهها و شعرهای تو زنده شود، مانند موج دامنافشان و بیاعتنا از کنار آب حیات میگذرد و به آن نیازی ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شکسته رونق بازار جان بازار تو
عالمی دلسوخته از خامی گفتار تو
توشه هر روزی مرا از گوشهٔ انده نهد
گوشهٔ شبپوش تو بر طرهٔ طرار تو
خوبی خوبان عالم گر بسنجی بیغلط
[...]
ای خداوندی که هر ساعت دل و دست ستم
بشکند از عدل تو چون شکّر از گفتار تو
آرزو ها را بمهر او بجنبد دل زجای
چون ز زیر لب بنالد خامۀ بیمار تو
گرچه خورشید از شعاعش مینهد پیوسته خار
[...]
ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو
نقشهایی دیدم از گلزار تو گلزار تو
کشته عشق توام ور ز آنک تو منکر شوی
خطهایی دارم از اقرار تو اقرار تو
میگدازم میگدازم هر زمان همچون شکر
[...]
کای گلستان حیا حیف از گل رخسار تو
بیمحل رفتی دریغ از سرو خوش رفتار تو
چرخ گر بهر تو شمشیر اجل میکرد تیز
کاش اول کار ما میساخت آنگه کار تو
مرگ ایام جوانی با تو مهپیکر نکرد
[...]
قسمت آیینه محرومی است از دیدار تو
عکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو
آب را کز بی قراری نعل در آتش بود
خشک چون آیینه سازد حیرت گلزار تو
خنده گل چون شکست شیشه اش در دل خلد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.