ساده است از نقش انجم آسمان عاشقان
این نشان از بی نشان دارد روان عاشقان
در حقیقت دنیی و عقبی دو منزل بیش نیست
این دو منزل را یکی سازد روان عاشقان
دامن ریگ روان را خار نتواند گرفت
دست رهزن کوته است از کاروان عاشقان
شکوه از شور قیامت محض کافر نعمتی است
بود در کار این نمکدان بهر خوان عاشقان
نیست خورشید این که می بینی بر این چرخ بلند
مانده بر جا آتشی از کاروان عاشقان
زیر پر چون صبح گیرد بیضه خورشید را
چون گشاید بال همت مرغ جان عاشقان
از صراط المستقیم عقل بیرون رفته اند
زه نمی گیرد به خود، زورین کمان عاشقان
هست در دل حسرت اکسیر اگر صائب ترا
مگذر از خاک مراد آستان عاشقان
چون نیابد نور فیض از روح پاک مولوی؟
شمس تبریزست صائب در میان عاشقان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش عاشقان و جانِ آزاد و بلندهمت آنان است. شاعر میگوید عاشقان دنیا و آخرت را با یک گام میپیمایند، دست راهزن به آنان نمیرسد، خورشید آتشِ بازماندهٔ کاروان آنان است و از قید عقل بیروناند. در پایان، صائب خود را به خاک آستان عاشقان میخواند. سپس با اشاره به تبریزی بودنش، خود را شمس تبریزی مینامد که از روح مولوی فیض میگیرد.
هوش مصنوعی: آسمانِ عاشقان از نقش ستارگان خالی و بیآرایش است. جانِ عاشقان نشانی از خدای بینشان دارد و به همین سبب به نقش و نشان ظاهری نیازی ندارد.
هوش مصنوعی: در حقیقت دنیا و آخرت دو منزل بیشتر نیستند. جانِ روان و شتابانِ عاشقان این دو منزل را یکی میکند و هر دو را با یک گام پشت سر میگذارد.
هوش مصنوعی: همانگونه که خار نمیتواند دامن ریگِ روان را بگیرد، دست راهزن هم به کاروان عاشقان نمیرسد. عاشقان وابستگی ندارند و چیزی آنان را از رفتن بازنمیدارد.
هوش مصنوعی: گله کردن از آشوب قیامت ناسپاسی محض است. این شور در حقیقت نمکدانی است که برای سفرهٔ عاشقان فراهم شده است. شاعر میان «شور» به معنای آشوب و «شور» به معنای نمکین بازی کرده است.
هوش مصنوعی: آنچه بر این آسمان بلند میبینی خورشید نیست. آتشی است که از کاروان عاشقان در منزلگاه بر جا مانده است.
هوش مصنوعی: هنگامی که مرغِ جانِ عاشقان بال همت بگشاید، مانند صبح، خورشید را چون تخمی زیر پر خود میگیرد.
هوش مصنوعی: عاشقان از راه راست و حسابشدهٔ عقل بیرون رفتهاند. کمان نیرومند آنان زه نمیپذیرد، یعنی به قید و قاعدهٔ عقل تن نمیدهد.
هوش مصنوعی: صائب، اگر در دل آرزوی کیمیا داری، از خاک آستان عاشقان که خاکِ برآورندهٔ مراد است بیاعتنا مگذر.
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است صائب از روح پاک مولوی نور و فیض نگیرد؟ صائب در میان عاشقان همچون شمس تبریز است. شاعر به تبریزی بودن خود و پیوند شمس و مولوی اشاره دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می پرد این مرغ دیگر در جنان عاشقان
سوی عنقا می کشاند استخوان عاشقان
ای دریغا چشم بودی تا بدیدی در هوا
تا روان دیدی روان گشته روان عاشقان
اشتران سربریده پای بالا می نهند
[...]
امشب افتاده ست شوری در میان عاشقان
گویی آن کان نمک شد میهمان عاشقان
با خیال خط سبزش خوان عشق آراسته ست
هرگز این سبزی مبادا کم ز خوان عاشقان
عاشقان رفتند و می آید پی گمگشتگان
[...]
واله رخسار جانانست جان عاشقان
نیست پیدا برکسی حال نهان عاشقان
هست برتر حالت عشاق از فهم خرد
برزبان ناید ازین معنی بیان عاشقان
عاشقی کز عشق جانان از خودی گیرد کنار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.