چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم
شکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم
بس است جوهر ذاتی مرا، نه آن گهرم
که گر صدف برود از سرم یتیم شوم
دم مسیح درین گلستان گرانجان است
به اعتماد کدام آبرو نسیم شوم؟
فلک مراد کریمان نمی دهد صائب
به مصلحت دو سه روزی مگر لئیم شوم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم
شکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم
بس است جوهر ذاتی مرا، نه آن گهرم
که گر صدف برود از سرم یتیم شوم
دم مسیح درین گلستان گرانجان است
به اعتماد کدام آبرو نسیم شوم؟
فلک مراد کریمان نمی دهد صائب
به مصلحت دو سه روزی مگر لئیم شوم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از ناسازگاری بخت و بیقدری اهل کمال در روزگار شکایت میکند؛ میگوید حتی اگر به مقام کلیم یا نسیم برسد، کاری از پیش نمیبرد و در این گلستان دم مسیح هم ارجی ندارد. در عین حال به گوهر ذاتی خود تکیه دارد و به پشتیبان بیرونی نیازی نمیبیند. در بیت پایانی با طعنه میگوید چون فلک به کام کریمان نمیگردد، شاید ناچار باشد چند روزی لئیم شود.
هوش مصنوعی: بخت من چنان ناساز است که اگر موسی کلیمالله هم بشوم، چراغ و آتش طور برایم نمیسوزد و جلوه نمیکند؛ و اگر نسیم بهاری شوم، گل از وزش من نمیشکفد.
هوش مصنوعی: گوهر ذاتی و ارزش درونی خودم برایم بس است؛ من آن مرواریدی نیستم که اگر صدف (پناه و سرپرست) از سرم برود، تنها و بیکس بمانم. «یتیم» هم به معنای بیپدر است و هم به معنای مروارید یگانه.
هوش مصنوعی: در این گلستانِ دنیا حتی نفس جانبخش مسیح هم سنگین و ناخوشایند شمرده میشود؛ پس من به پشتوانهٔ کدام آبرو و اعتبار نسیم شوم و دم بزنم؟
هوش مصنوعی: صائب، روزگار کام جوانمردان و بخشندگان را برآورده نمیکند؛ شاید بهتر باشد از روی مصلحت چند روزی فرومایه و بخیل شوم تا به مرادی برسم. این سخن طعنهای تلخ به بیانصافی فلک است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز گریه موج زند مجلس ار ندیم شوم
چمن به ناله درآید اگر نسیم شوم
مشام خواهش مجنون شود زکام ابد
به چین طره لیلی اگر شمیم شوم
عذار شعله ایمن به دود اندایند
[...]
چو جای در صف طفلان کنم، ندیم شوم
وگر به بزم بزرگان رسم، حکیم شوم
شوند لاله و گل چون چراغ روگردان
ز من، به گلشن ایام اگر نسیم شوم
گدای را به گدای دگر شدن محتاج
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.