به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم
ولی در عالم معنی نظر جای دگر دارم
نباشد ننگ اگر عاجز کشی ارباب همت را
به آهی می توانم چرخ را از پیش بردارم
ز مشت خاک آتشدست من دامن کشان مگذر
که چون خشت خم می فتنه ها در زیر سر دارم
گره وا می کنم از کار مردم، دست شمشادم
نه سروم کز رعونت دست دایم بر کمر دارم
به خاموشی ز سر وا می کند شور قیامت را
سر شوریده ای کز فکر او در زیر پر دارم
چه خواهم کرد با گرداب این بحر خطر صائب
چو من از گردش چشم حبابی صد خطر دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دوگانگی ظاهر و باطن خود سخن میگوید: در ظاهر به زیبارویان مینگرد ولی نظرش به حقیقتی دیگر است. سپس از توان پنهان و شور درونیاش میگوید؛ آهی که میتواند فلک را براندازد و فتنههایی که مانند خشت سر خم در خود نهفته دارد، و خود را گرهگشای کار مردم و دور از خودپسندی میداند. در پایان با فروتنی به ناتوانی خود در برابر خطرهای دریای هستی اعتراف میکند.
هوش مصنوعی: هرچند در ظاهر به چهرهٔ زیبارویان نگاه میکنم، اما در عالم معنا نگاه و توجه من به جای دیگری است؛ یعنی زیبایی ظاهری برایم آینه و نشانهای از جمال حقیقی است.
هوش مصنوعی: اگر کشتن ناتوان برای اهل همت مایهٔ ننگ نبود، میتوانستم با یک آه، آسمان را از میان بردارم. یعنی بلندهمتی مانع میشود که قدرت آهم را بر ضد فلکِ ناتوان به کار ببرم.
هوش مصنوعی: از کنار مشت خاک آتشین من با بیاعتنایی و دامنکشان نگذر، زیرا من مانند خشتی که بر سر خم شراب میگذارند، فتنهها و شورهای بسیار در زیر سر خود پنهان دارم.
هوش مصنوعی: من مانند شانهای از چوب شمشادم که گره از کار مردم باز میکند (چنانکه شانه گره زلف را میگشاید)، نه مانند سرو که از خودپسندی همیشه دست بر کمر دارد.
هوش مصنوعی: سر پرشوری که از اندیشهٔ او زیر بال پنهان کردهام، با خاموشی خود شور قیامت را از سر باز میکند و فرو مینشاند؛ یعنی شور درونی من از قیامت هم بیشتر است.
هوش مصنوعی: صائب، من که از چرخش چشم حبابی صدها خطر حس میکنم، با گرداب این دریای پرخطر چه خواهم کرد؟ یعنی کسی که از کوچکترین خطر بیمناک است، تاب بلاهای بزرگ دنیا را ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من از پیوستگان دل غریبی در سفر دارم
که بیاو آتش اندر جان و ناوک در جگر دارم
ز حال خود خبر دارم نکرد آن ماه و زین غصه
حرامست ار ز حال خود سر مویی خبر دارم
مرا تا او برفت از در نیامد در نظر چیزی
[...]
خیال لعل میگون تو دائم در نظر دارم
چو ساغر سینهای پرخون و چشمی پرگهر دارم
فروغ عارضت ماه است، با وی عشق میورزم
درخت قامتت سرو است، زو امیدِ بر دارم
نه بی مرغول مشکینت شبی را روز میخواهم
[...]
خبر از دل اگر پرسی منم کز دل خبر دارم
به چشم من ببین رویش که دائم در نظر دارم
منم صوفی ملک دل که باشد شکر او وردم
منم عطار شهر جان که در دکان شکر دارم
مروا ی عاشق صادق که من معشوق جانانم
[...]
من آن گنجم که در باطن هزاران گنج زر دارم
من آن بحرم که در دامن به دریاها گهر دارم
من آن معشوق پنهانم که سرگردان عشق خود
چو چشم دلبران عاشق بسی صاحب نظر دارم
من آن چرخ پرانوارم در اقلیم الوهیت
[...]
من از گلهای خون دل از آن رخساره تر دارم
که از دست رقیب خار خاری در جگر دارم
مرا گویی که یارت کیست خواهم دیگری گویم
ولی دل ندهم گفتن که من یار دگر دارم
همی خواهم که ره یابم درون سینه مردم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.