شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترم
مهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم
بس که کشتی را به خشکی بست پیر میفروش
دست خواهش چون سبو شد خشک درزیر سرم
گفتم از می گرد کلفت را فرو شویم زدل
می چو داغ لاله خون مرده شد در ساغرم
عندلیبی را دهن پر زر نکردم در بهار
عاقبت چون گل به کوری خرج آتش شد زرم
گرچه پیری آتش شوق مرا خاموش کرد
می شود روشن چراغ مرده از خاکسترم
غوطه در دریای آتش تا ز یکرنگی زدم
چون سمندر جوشن داود شد بال و پرم
دیده من تا به خورشید جمال او فتاد
می کند رقص روانی در چشم ترم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر نخست از بیقدری شعر و کسادی بازار هنرش و از ناکامی در یافتن شراب و شادی گله میکند. سپس میگوید که بیبخششی در جوانی سرانجام به تباهی ثروت انجامید. در ادامه سخن به سوی عشق میچرخد: با وجود پیری، هنوز در خاکسترش آتش شوق هست و خلوص در آتش عشق مانند سمندر او را ایمن کرده است. در پایان، از دیدن جمال خورشیدوار معشوق، جانش در چشم اشکآلودش به رقص درمیآید.
هوش مصنوعی: چون قدر و ارزشی نداشت، شعر تازه و پرطراوتم مانند غبار، آزارندهٔ چشمها شد. از گرد بیرونقی بازار، گوهرم به مهرهای گلی و بیبها بدل گشت.
هوش مصنوعی: پیر میفروش آنقدر کشتی میخانه را در خشکی نگه داشت و شرابی نداد که دست خواهش من مانند سبوی خالی زیر سرم خشکید. یعنی از بیشرابی و ناکامی، دست طلبم بیبهره ماند.
هوش مصنوعی: خواستم با شراب، گرد غم و اندوه را از دلم بشویم، اما شراب در جامم مانند داغ سیاه لاله به خون مرده و بیجان بدل شد. حتی می هم برایم شادی نیاورد.
هوش مصنوعی: در بهار، دهان هیچ بلبلی را با زر پر نکردم و بخششی نکردم. سرانجام زرم مانند زرِ میان گل، بیهوده و از روی ناکامی خرج آتش شد. یعنی ثروتی که بخشیده نشود، عاقبت تباه میشود.
هوش مصنوعی: هرچند پیری آتش شوق و عشقم را خاموش کرده است، هنوز از خاکسترم چراغ مرده روشن میشود. یعنی در خاکستر من هنوز گرمای عشق باقی است.
هوش مصنوعی: از وقتی با یکرنگی و خلوص در دریای آتشِ عشق غوطه خوردم، بال و پرم مانند سمندر که در آتش نمیسوزد، چون زره داوود محکم و نگهدارم شد. یعنی خلوص در عشق مرا از آسیب آن ایمن کرد.
هوش مصنوعی: از وقتی چشمم به خورشید زیبایی او افتاد، جانم مانند ذره در پرتو آفتاب، در چشم اشکآلودم به رقص درآمده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معدن شادیست این معدن جود و کرم
قبلهٔ ما روی یار قبلهٔ هر کس حرم
مهتر شاهان گیتی را همیشه کهترم
گر بخدمت نامدم معذور دارد مهترم
من بدیوان و سرای پادشاه دیگرم
گرچه نگذارد که یک روز از در او بگذرم
هر دو درگه را یکی بینم همی چون بنگرم
[...]
ظاهر شده است اینجا معدن جود و کرم
قبلۀ ما روی دوست قبلۀ هر کس حرم
گرچه دربستم در مدح و غزل یکبارگی
ظن مبر کز نظم الفاظ و معانی قاصرم
بلکه در هر نوع کز اقران من داند کسی
خواه جزوی گیر آن را خواه کلی قادرم
منطق و موسیقی و هیات بدانم اندکی
[...]
هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون میبرم
عالمی از عالم وحدت به کف میآورم
تخت و خاتم نی و کوس رب هبلی میزنم
طور آتش نی و در اوج انا الله میپرم
هرچه نقش نفس میبینم به دریا میدهم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.