ساغر می کی بشوید گرد غم از سینهام
همچو جوهر ریشه کرده زنگ در آیینهام
هر سر مویم چو سوزن رخنهای دارد ز غم
مشرق آه است چون مجمر سراسر سینهام
گرچه خود عاجزترم از مور در جنگاوری
ناخن شیر از جگرها میدماند کینهام
لالهزاری در جگر دارم ز زخم مشکسود
میچکد چون نافه خون از خرقه پشمینهام
حرف مهر از دشمن خونخوار باور میکنم
داغ دارد صبح را در سادهلوحی سینهام
سینهام از پرتو داغ است روشن اینچنین
از فروغ این گهر فانوس شد گنجینهام
بس که دارم بر جگر سوراخها از نیش خلق
سُفته میآید برون گوهر ز بحر سینهام
تا گذشتم همچو صائب از می لعلی قبا
چون ردای زاهدان در مجلس می پینهام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از غمی سخن میگوید که چنان در دلش ریشه کرده که شراب هم آن را نمیشوید. سینهاش را مجمرِ آه، لالهزارِ زخم و دریایی میداند که گوهرش از نیش مردم سوراخ بیرون میآید. سادهدلی خود را در باور کردن مهر دشمن نشان میدهد و داغ عشق را مایهٔ روشنی دلش میشمارد. در پایان میگوید با ترک شراب، در بزم رندان مانند وصلهای بر ردای زاهدان ناجور شده است.
هوش مصنوعی: جام شراب چگونه میتواند گرد غم را از سینهٔ من بشوید؟ زنگار غم مانند جوهرِ آیینهٔ پولادین در آیینهٔ دلم ریشه دوانده و جزء ذات آن شده است.
هوش مصنوعی: از غم، سر هر موی من مانند سوزن سوراخی دارد. سینهام مانند مجمرِ سوراخسوراخ، سراسر جای برآمدن آه است، همانگونه که مشرق جای برآمدن خورشید است.
هوش مصنوعی: هرچند خودم در جنگیدن از مور هم ناتوانترم، کینه و رنجِ درونم چنان نیرومند است که در جگرها ناخن شیر میرویاند و دلها را میخراشد.
هوش مصنوعی: از زخمهایی که بر آنها مشک سودهاند، در جگرم لالهزاری دارم، یعنی زخمهای سرخ با داغ سیاه. از خرقهٔ پشمینهام، مانند نافهٔ مشک که در پوست و موی پیچیده است، خون میچکد.
هوش مصنوعی: آنقدر سادهدلم که سخن مهر و دوستی را حتی از دشمن خونخوار باور میکنم. سینهام در سادهلوحی حتی بر صبح داغ نهاده و از آن پیشی گرفته است؛ صبح نیز به مهرِ خورشید دل میبندد و به دست همان از میان میرود.
هوش مصنوعی: سینهام از پرتو داغ عشق چنین روشن است. از درخشش این گوهرِ داغ، گنجینهٔ دلم مانند فانوس نورافشان شده است.
هوش مصنوعی: از نیش و آزار مردم آنقدر سوراخ بر جگرم افتاده که گوهرِ اشک یا سخن، از دریای سینهام سوراخشده بیرون میآید.
هوش مصنوعی: صائب میگوید: از وقتی شراب لعلرنگ را ترک کردهام، در مجلس میخواران مانند وصلهٔ ردای زاهدان، ناهمگون و بیجا شدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیست از گردون غباری بر دل بیکینهام
جلوه طوطی کند زنگار در آیینهام
سبزه من میکند نشو و نما در زیر سنگ
نیست کوه غم گران بر خاطر بیکینهام
نیستم محتاج کسوت چون فقیران دگر
[...]
شمعم و پروانه ام با شد دل بی کینه ام
رخنه دیوار فانوس است چاک سینه ام
از سبکروحان به خاطرها نمی آید گران
عکس را از خود نمی سازد جدا آئینه ام
بر گنه کاران نوید مغفرت آب بقاست
[...]
لخت لخت از یاد رویت شد دل بی کینه ام
عاقبت از شوخی عکست شکست آیینه ام
پنجهٔ عشقت درونم را ز بس کاویده است
پردهٔ فانوس شمع دل شد آخر سینه ام
خصم سرکش را شکست از سینه صافی می دهم
[...]
سر خط نازیست امشب زخمهای سینهام
جوهر تیغ که گل کردهست از آیینهام
شعله گر بارد فلک در عالم فقرم چه باک
حصن سنگینیست گرد خرقهٔ پشمینهام
چون گلم در نیستی پرواز هستی بود و بس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.