آتش لعل از رخت در عرق شرم مرد
سیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
نقش شب وروز ما با مه وخور بدنشست
یک ره ازین کعبتین خنده نزد نقش برد
گرچه سرم رفته است صرفه همان با من است
تیغ کشید آفتاب قطره شبنم سترد
قدرشناسان وقت جان به صبوحی دهند
بر سر پیمانه ای صبح نفس را سپرد
از ستم روزگار صائب آسوده باش
هر کس نیشی که داشت در جگر ما فشرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با ستایش چهرهٔ معشوق آغاز میشود که لعل و خورشید را شرمنده کرده است، سپس به بدبختی شاعر در بازی شب و روز میپردازد. شاعر از دست دادن سر را مانند پیوستن شبنم به خورشید سود میشمارد و قدرشناسان وقت را به غنیمت شمردن بادهٔ صبحگاهی میخواند. در پایان، صائب خود را دلداری میدهد که روزگار همهٔ نیشهایش را زده و دیگر جای نگرانی نیست.
هوش مصنوعی: سرخی و درخشش لعل در برابر چهرهٔ تو از شرم عرق کرد و آتشش خاموش شد. سیبِ چانهٔ تو در زیبایی و درخشندگی از خورشید هم پیش افتاد.
هوش مصنوعی: در بازیای که با ماه و خورشید داشتیم، نقش شب و روزِ ما همیشه بد نشست. حتی یک بار هم این دو تاس (شب و روز) نخندید و نقش برندهای برای ما نیاورد؛ یعنی بخت ما در گردش روزگار هرگز یاری نکرد.
هوش مصنوعی: هرچند سرم را از دست دادهام، باز سود با من است؛ چنانکه خورشید شمشیر کشید و فقط قطرهٔ شبنمی را پاک کرد و شبنم به خورشید پیوست. یعنی کشته شدن به دست معشوق برای عاشق زیان نیست، بلکه سود است.
هوش مصنوعی: کسانی که قدر فرصت را میدانند، جان خود را بر سر بادهٔ صبحگاهی میگذارند. صبح هم که عمرش کوتاه است، نفسِ خود را بر سر پیمانه (طلوع خورشید) سپرد و تمام شد.
هوش مصنوعی: ای صائب، از ستم روزگار آسودهخاطر باش. هر کس هر نیشی داشت، پیش از این در جگر ما فرو برده است و دیگر آزاری باقی نمانده که از آن بترسیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عشق برآورد گرد، از سر مردان مرد
گر تو، بسر زنده ی از سر این راه، گرد
فرد شو از هر دو کون تا بقبولی رسی
طالب مشرک مباش در ره مطلوب فرد
و الله، کافسار حکم بر سر دوران کنی
[...]
غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد
فتنه به کین سر کشید، شحنه به خون پی فشرد
شد ز خیالت خراب سینه ما، چون کنیم؟
موکب سلطان بزرگ، کلبه درویش خرد
جان که به دنبال تست، چند عنانش کشیم
[...]
روزی کز توسنی خنگ رجال نبرد
گرد زغبرا زنند برفلک گرد گرد
پیچد از آوای کوس دردل البرز درد
گوشت بچشمه زره جوشد ز اندام مرد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.