هر ذره ازو در سر سودای دگر دارد
هر قطره ازودردل دریای دگردارد
از مصحف روی او دارد سبقی هر کس
در هر نظر آن عارض سیمای دگر دارد
در سایه هر خاری زین وادی بی پایان
آن لیلی بی پروا شیدای دگردارد
در ابر فروغ مه پوشیده نمی ماند
آن را که تویی در دل سیمای دگردارد
هر چند علم رعناست در معرکه هستی
آن کز سر جان خیزد بالای دگردارد
نبض دل بیتابان زین دست نمی جنبد
این موج سبک جولان دریای دگردارد
در دایره امکان این نشأه نمی باشد
پیمانه چشم او صهبای دگردارد
در شیشه گردون نیست کیفیت چشم او
این ساغر مرد افکن مینای دگردارد
شوخی که دلم خون کرد از وعده خلافیها
فردای قیامت هم فردای دگردارد
از شهد سخن هر کس شیرین نکند لب را
در طبله خاموشی حلوای دگردارد
چشمی که شود گریان از پرتو خورشیدش
در هر گره قطره دریای دگردارد
افتاده به جاهرچند در کنج دهن خالش
برطرف بناگوشش خط جای دگردارد
چون سیر کسی بیند رویش که زهر جانب
از خال وخط مشکین لالای دگردارد
گر نیست بجا عذرش بر جاست ز بی جایی
بیرون ز دو عالم دل مأوای دگردارد
زنهار مجو راحت از عالم آب وگل
کاین آهوی رم کرده صحرای دگردارد
در حلقه زلف او دل راست عجب شوری
در سلسله دیوانه غوغای دگردارد
از مستی شوق او در راه طلب عاشق
لغزید اگر پایش صد پای دگردارد
زین غمکده چون هرگز بیرون نگذارد پا
غیر از دل ما دلبر گر جای دگردارد
سیمرغ به چشم ما از پشه بود کمتر
در مد نظر این دام عنقای دگردارد
هر چند به شبنم گل شوید رخ گلگون را
رخسار به خون شسته سیمای دگردارد
در سینه خم هر چند بی جوش نمی باشد
در کاسه سرها می غوغای دگردارد
ای خواجه کوته بین بیداد مکن چندی
کاین بنده نافرمان مولای دگردارد
از گفته مولانا مدهوش شدم صائب
این ساغر روحانی صهبای دگر دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «دگر دارد» بر این نکته تکیه دارد که جلوهها و کیفیتهای عشق و معشوق از جنس این جهان نیست و هر چیز «دریا» و «صهبا» و «صحرای» دیگری دارد. شاعر از چهرهٔ همیشه نو و چشم مست معشوق، وعدهخلافی او تا فردای قیامت، و بیقراری دلی که جایگاهش بیرون از دو عالم است سخن میگوید. در پایان صائب از سخن مولانا مدهوش میشود و آن را جامی روحانی با شرابی دیگرگونه میخواند.
هوش مصنوعی: هر ذره از عشق او سودایی تازه در سر دارد و هر قطره از او در دل خود دریایی دیگر نهفته است؛ یعنی جلوهٔ معشوق در هر چیز به گونهای تازه پیداست.
هوش مصنوعی: هر کس از کتابِ چهرهٔ او درسی میگیرد، و آن رخسار در هر نگاه چهره و جلوهای تازه دارد.
هوش مصنوعی: در این بیابان بیپایان، زیر سایهٔ هر خاری، آن لیلیِ بیپروا عاشقِ شیدای دیگری دارد؛ یعنی شیفتگان او بیشمارند.
هوش مصنوعی: همانگونه که نور ماه در ابر پنهان نمیماند، کسی که تو در دلش جای داری چهرهای دیگرگونه و درخشان دارد که پوشیده نمیماند.
هوش مصنوعی: هرچند پرچم در میدان جنگ هستی بلند و خوشقامت است، کسی که از جان خود برخیزد و بگذرد قامتی بلندتر و برتر دارد.
هوش مصنوعی: نبض دل بیقراران از این دست اسباب ظاهری نمیجنبد؛ این موج تند و سبکرو از دریای دیگری سرچشمه میگیرد.
هوش مصنوعی: چنین مستیای در دایرهٔ جهان ممکنات یافت نمیشود؛ پیمانهٔ چشم او شرابی از گونهای دیگر دارد.
هوش مصنوعی: کیفیت و مستیِ چشم او در شیشهٔ آسمان نیست؛ این جام مردافکن از صراحی دیگری پر شده است.
هوش مصنوعی: آن شوخ که با وعدهشکنیهایش دلم را خون کرد، حتی برای روز قیامت هم فردایی دیگر دارد؛ یعنی وعدهاش را پس از قیامت هم به تأخیر میاندازد.
هوش مصنوعی: کسی که لب خود را با شیرینیِ سخن نمیآلاید، در صندوقچهٔ خاموشی حلوایی دیگر دارد؛ یعنی سکوت لذتی برتر از گفتار دارد.
هوش مصنوعی: چشمی که از پرتو خورشید روی او گریان شود، در هر قطرهٔ اشکش دریایی دیگر نهفته است.
هوش مصنوعی: هرچند خال او در گوشهٔ دهانش بهجا و مناسب نشسته، خط او در کنار بناگوشش جایگاهی دیگر و دلرباتر دارد.
هوش مصنوعی: چگونه کسی میتواند از دیدن روی او سیر شود، وقتی از هر سو با خال و خط سیاهش لالای دیگری دارد که نگاه را به خود مشغول میکند.
هوش مصنوعی: اگر دل در این جهان جای و قرار ندارد، عذرش بهجاست؛ زیرا دل جایگاهی بیرون از هر دو جهان دارد.
هوش مصنوعی: هرگز از این جهان خاکی آسایش مجوی، زیرا این آهوی رمیده (آسایش) در صحرای دیگری است.
هوش مصنوعی: دل در حلقهٔ زلف او شور عجیبی دارد؛ دیوانه وقتی در زنجیر باشد غوغایی دیگر به پا میکند.
هوش مصنوعی: اگر پای عاشق در راه طلب از مستی شوق او بلغزد، باکی نیست؛ او صد پای دیگر برای رفتن دارد.
هوش مصنوعی: اگر دلبر جز دل ما جای دیگری هم دارد، پس چرا هرگز از این غمکده (دل ما) پا بیرون نمیگذارد؟
هوش مصنوعی: سیمرغ در چشم ما از پشه هم کمتر است؛ این دام ما در نظر، شکار عنقایی دیگر و برتر را دارد.
هوش مصنوعی: هرچند گل چهرهٔ سرخش را با شبنم میشوید، رخساری که با خون شسته شود جلوهای دیگر دارد؛ یعنی چهرهٔ عاشقِ خونیندل زیباتر است.
هوش مصنوعی: هرچند شراب در سینهٔ خم بیجوش نیست، می در کاسهٔ سرها (سرِ مستان) غوغای دیگری به پا میکند.
هوش مصنوعی: ای خواجهٔ کوتهنظر، چندی ستم مکن؛ زیرا این بندهٔ نافرمان سرور و صاحب دیگری دارد که از او حمایت میکند.
هوش مصنوعی: صائب از سخن مولانا مدهوش شدم؛ این جام معنوی شرابی از گونهای دیگر دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
امروز جمال تو سیمای دگر دارد
امروز لب نوشت حلوای دگر دارد
امروز گل لعلت از شاخ دگر رُستهست
امروز قدِ سروت بالای دگر دارد
امروز خود آن ماهت در چرخ نمیگنجد
[...]
روی تو بهر شیوه شیدای دگر دارد
زلف تو بهر تاری سودای دگر دارد
آن غمزه بهر تاری خون دگری ریزد
لعل تو بهر عشوه احیای دگر دارد
در هر خم گیسویت دیوانه دل دربند
[...]
باز این سر سودائی سودای دگر دارد
دیوانگیش روی صحرای دگر دارد
کی با تو شود همسر جان گرچه عزیز آمد
تو جای دگر داری او جای دگر دارد
هر دم سر پر شورم سودای دگر دارد
آهوی جنون من صحرای دگر دارد
طوفان محیط عشق با دل چه تواند کرد
این قطره خون در سر دریای دگر دارد
ای خواجه سوداگر سودا ببرم از سر
[...]
دل در خم زلف او سودای دگر دارد
با سلسله دیوانه غوغای دگر دارد
با جذبهٔ مشتاقی، باشد دو جهان گامی
در دامن دل عاشق، صحرای دگر دارد
صحرای طلب دارد، در هر قدمی طوری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.